Tag Archives: பொய்

18:4,18:5 இறைவனுக்கு மகனா?

இறைவனுக்கு மகனா? 

وَيُنذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ، مَّا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا     

       ‘மேலும் அல்லாஹ் மகனை ஏற்படுத்திக் கொண்டான் எனக் கூறுவோரை எச்சரிப்பதற்காகவும் (இவ்வேதத்தை அருளினான்) இவர்களுக்கோ இவர்களின் மூதாதையருக்கோ இது பற்றி எந்த ஞானமும் கிடையாது. இவர்களின் வாய்களிலிருந்து புறப்படும் (வார்த்தைகளில்) மிகப்பெரிய வார்த்தையாக இது இருக்கிறது. இவர்கள் பொய்யையே கூறுகின்றனர்’. (அல்குர்ஆன் 18:04,05)   

    தனது கடுமையான தண்டனை குறித்துப் பொதுவாக எச்சரிப்பதற்காக இவ்வேதத்தை அருளியதாக முந்தைய வசனத்தில் இறைவன் கூறினான். கடவுளை நிராகரிப்போர், கடவுளுக்கு இணைவைப்போர், கடவுளுக்கு மனைவி மக்களைக் கற்பிப்போர் ஆகிய அனைவரும் அந்தப் பொதுவான எச்சரிக்கைக்குள் அடங்குவார்கள் என்றாலும் கடவுளுக்கு மகன் இருப்பதாகக் கூறுவோரைத் தனியாகக் குறிப்பிட்டு இவ்வசனங்கள் மூலம் இறைவன் எச்சரிக்கிறான்.

    ஏற்கனவே கூறிய பொதுவான எச்சரிக்கையில் இவர்களும் அடங்குவார்கள் என்ற போதும் இவர்களைத் தனியாக இறைவன் குறிப்பிட்டதிலிருந்து கடவுளுக்கு மகன் இருப்பதாகக் கூறுவது மற்ற இரண்டு குற்றங்களை விடக் கடுமையானது என்பதை விளங்கலாம்.

    அவர்கள் பேசும் வார்த்தைகளிலேயே இது தான் பெரிய வார்த்தை என்ற சொற்பிரயோகமும் இதைத் தெளிவாக அறிவிக்கின்றது. இணை வைத்தலில் கடவுளுக்கு மகன் இருப்பதாகக் கூறுவது முதலிடத்தில் நிற்கும் என்பதை இதிலிருந்து உணர்ந்து கொள்ளலாம்.

    பொதுவாக மனிதன் தனக்கு சந்ததி இருப்பதில் பெருமை கொள்கிறான். மகிழ்ச்சியடைகிறான். சந்ததி இல்லாவிட்டால் இடிந்து போகிறான். ஆனால் எல்லாம் வல்ல இறைவனோ தனக்கு சந்ததி இருப்பதாகக் கூறுவதைக் கடுமையாக வெறுக்கிறான்.

    மனிதன் ஏன் தனக்கு சந்ததிகள் வேண்டும் என்று விரும்புகிறான்? இந்தக் கேள்விக்கு விடை கண்டால் இறைவன் ஏன் சந்ததிகளை ஏற்படுத்திக் கொள்ளவில்லை என்ற கேள்விக்கும் விடை காணலாம்.

    மனிதன் குறிப்பிட்ட காலத்தில் தள்ளாத வயதை அடைவான். அவனது எல்லா செயல்பாடுகளும் படிப்படியாகக் குறைந்து செயலற்றவனாக ஆகிவிடுவான். அந்த நேரத்தில் தன்னைக் கவனித்துக் கொள்ள மற்றவரின் துணை அவனுக்குத் தேவைப்படுகிறது.

    அந்த மற்றவன் தனது உதிரத்திலிருந்து உருவானவனாக இருந்தால் தன்னைக் கவனித்துக் கொள்வது நிச்சயம் என்று மனிதன் நினைக்கிறான். இதன் காரணமாகவே மனிதன் சந்ததிகளை விரும்புகிறான்.

    மேலும் தான் என்றாவது ஒரு நாள் மரணித்து விடுவோம் என்பதையும் மனிதன் அறிந்து வைத்திருக்கிறான். தான் சிரமப்பட்டு திரட்டிய செல்வங்களை யாரோ எவரோ அனுபவிப்பதை விட நமது உதிரத்திலிருந்து பிறந்தவன் அனுபவிக்கட்டுமே என்ற எண்ணமும் தான் மனிதன் சந்ததிகளைப் பெற்றுக் கொள்ள நினைப்பதற்கான காரணம்.

    கடவுள் தன்மை என்பது பங்கு போட்டுக் கொடுக்க முடியாத தனி உரிமையாகும். கடவுளுக்குப் பிறப்பவன் நிச்சயம் கடவுளாகத் தான் இருப்பான். பிறகு அந்த மகனுக்கும் மகன்கள் பிறப்பார்கள். அவர்களும் கடவுளாகவே இருப்பார்கள். கடவுள் தன்மையைப் பலரும் பங்கு போட்டுக் கொள்ளக் கூடிய நிலை ஏற்படும். போட்டியும் பகைமையும் ஏற்படும். இதனால் கடவுளின் பணிகளே பாதிக்கப்பட்டுப் போய் விடும்.

    கடவுளுக்கு மகன்களைக் கற்பித்த மதங்களில் தந்தைக் கடவுளுக்கும் மகன் கடவுளுக்கும் சண்டை நடந்த கதைகளைக் காண்கிறோம். அண்ணன் கடவுளுக்கும் தம்பிக் கடவுளுக்கும் கூட சண்டை நடந்திருக்கிற கதைகள் கேள்விப் பட்டுள்ளோம்.

    மனிதனுக்கு மகன் இருப்பது நன்மை பயக்கும். கடவுளுக்கு மகன் இருந்தால் கேடுதான் ஏற்படும்.

    இது போக, கடவுள் என்பவன் எந்தத் தேவையுமற்றவனாக இருக்க வேண்டும். சந்ததி இருக்கிறது எனக் கூறும் போது அவனுக்குத் தேவை இருக்கிறது என்று ஆகும். சந்ததி மட்டும் தேவை என்று ஆகாது. கூடவே மனைவியும் தேவை என்று ஆகும். அப்புறம் கணவன் கடவுளுக்கும் மனைவி கடவுளுக்கும் நடக்கும் சண்டைகளால் உலகம் ஸ்தம்பித்துப் போகும்.

    இந்தக் கேலிக் கூத்துக்களுக்கு இடமளிக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே அல்லாஹ் தனக்கு மகனோ மகளோ இல்லை எனக் கூறுகிறான். அவ்வாறு கூறுவதும் நம்புவதும் கடும் குற்றம் எனவும் எச்சரிக்கிறான். இதன் காரணமாகத் தான் சொற்களில் பெரும் பாதகமான சொல் எனக் கூறுகிறான்.

    திருக்குர்ஆனில் இந்த ஒரு இடத்தில் மட்டுமல்ல, பல இடங்களில் இந்தக் குற்றத்தைக் குறித்து இறைவன் எச்சரிக்கிறான். சில இடங்களில் இதைவிடக் கடுமையாகவும் எச்சரித்துள்ளான்.

    ‘அல்லாஹ் மகனை ஏற்படுத்திக் கொண்டான் எனக் கூறுகின்றனர். அவன் (அந்தப் பலவீனத்திலிருந்து) தூய்மையானவன். வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள யாவும் அவனுக்கே உரியன. (அல்குர்ஆன் 92:116)

    ‘வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள யாவும் அவனது உடமைகள்’ என்பது அற்புதமான சொற்றொடர்.

    நாம் ஒரு பொருளைக் காசு கொடுத்து வாங்கி அதை நமது உடமையாக்கிக் கொள்கிறோம். அத்தகைய பொருளை நமது சந்ததி என்று நாம் கூறுவோமா? காசு கொடுத்து வாங்கிய காளை மாட்டை இது தான் எனது ஆண் மகன் எனக் கூறுவோர் உண்டா? உடமையாக்கிக் கொண்ட பொருளை யாரும் தனது சந்ததி எனக் கூறமாட்டார்கள்.

    அல்லாஹ்வைப் பொறுத்த வரை வானங்களும், (நாம் உள்ளிட்ட) இந்தப் பூமியும் அவனது உடமைகள். யாரைக் கடவுளின் மகன் எனக் கூறுகிறார்களோ அவரும் அவனுக்குச் சொந்தமான தட்டு முட்டுச் சாமான் போன்றவர் தான். எனவே எனக்கு எவரும் மகனாக முடியாது என்று காரணத்துடன் விளக்குகிறான்.

    நாம் சட்டையில் குத்திக் கொண்ட நமது உடமையாக இருக்கின்ற பேனாவை நமது மகன் எனக் கூறமாட்டோம். நமக்கும் பேனாவுக்கும் எவ்வளவு வித்தியாசங்கள் உள்ளனவோ அதை விட அதிக வித்தியாசம் கடவுளுக்கும் கடவுளின் மகன் எனக் கூறப்படுபவருக்கும் இடையே உள்ளது.

    நம்மைப் பொறுத்த வரை பேனா எந்த நிலையில் உள்ளதோ அது போன்ற நிலையில் படைக்கப்பட்ட எல்லாப் பொருட்களும் இறைவனின் பார்வையில் உள்ளன. ‘அனைத்தும் எனது உடமை’ என்ற அற்புதமான சொற்றொடர் மூலம் தனக்கு சந்ததியில்லை என்பதை அறிவுப்பூர்வமாக விளக்குகிறான்.

    இதே வாதத்தை 4:171, 10:68 ஆகிய வசனங்களிலும் முன்வைக்கிறான்.

    ‘அவன் வானங்களையும் பூமியையும் முன் மாதிரியின்றிப் படைத்தவன். அவனுக்கு மனைவி எவரும் இல்லாதிருக்க, அவனுக்கு எவ்வாறு பிள்ளை இருக்க முடியும்? அவனே எல்லாப் பொருட்களையும் படைத்தான். இன்னும் அவன் எல்லாப் பொருட்களையும் நன்கறிந்தவனாக இருக்கிறான்’. (அல்குர்ஆன் 6:101)

    ‘அன்றியும் (தனக்குச்) சந்ததியை எடுத்துக் கொள்ளாதவனும், (தன்) ஆட்சியில் தனக்குக் கூட்டாளி எவரும் இல்லாதவனும், எந்த வித பலவீனத்தைக் கொண்டும் எந்த உதவியாளனும் (தேவை) இல்லாமலும் இருக்கிறானே அந்த நாயனுக்கே புகழ் அனைத்தும்’ என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக. இன்னும் (அவனை) எப்பொழுதும் பெருமைப் படுத்த வேண்டிய முறையில் பெருமைப்படுத்துவீராக!. (அல்குர்ஆன் 17:111)

    ‘அல்லாஹ்வுக்கு எந்த ஒரு புதல்வனையும் ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியதில்லை. அவன் தூயவன். அவன் ஒரு காரியத்தைத் தீர்மானித்தால், ‘ஆகுக!’ என்று தான் கூறுவான் (உடனே) அது ஆகிவிடுகிறது’. (அல்குர்ஆன் 19:35)

    இன்னும், ‘அர்ரஹ்மான் (தனக்கென) ஒரு குமாரனை எடுத்துக் கொண்டுள்ளான்’ என்ற அவர்கள் கூறுகிறார்கள். நிச்சயமாக நீங்கள் அபாண்டமான (ஒரு கூற்றைக்) கொண்டு வந்திருக்கிறீர்கள். இவர்களின் இந்தக் கூற்றினால் வானங்கள் வெடித்து பூமி பிளந்து மலைகள் சிதறுண்டு விடும் போலும். அவர்கள் அர்ரஹ்மானுக்கு ஒரு குமாரன் உண்டென்று தாவாச் செய்வதினால் ஒரு குமாரனை எடுத்துக் கொள்வது அல்லாஹ்வுக்கு தேவையில்லாதது.

    ஏனென்றால் வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள ஒவ்வொருவரும் அர்ரஹ்மானிடம் அடிமையாய் வருபவரேயன்றி வேறில்லை. நிச்சயமாக அவற்றையெல்லாம் அவன் சூழ்ந்தறிகிறான். இன்னும் அவற்றைத் துல்லியமாகக் கணக்கிட்டு வைத்திருக்கிறான். கியாம நாளில் அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக அவனிடம் வருவர். (அல்குர்ஆன் 19:88-95)

    அவர்கள் ‘அர்ரஹ்மான் ஒரு குமாரனைத் தனக்கென எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறான்’ என்று கூறுகிறார்கள். (ஆனால்) அவனோ மிகவும் தூயவன்! அப்படியல்ல (அல்லாஹ்வின் குமாரர்கள் என்று இவர்கள் கூறுவோரெல்லோரும் அல்லாஹ்வின்) கண்ணியமிக்க அடியார்களே ஆவார்கள். (அல்குர்ஆன் 21:26)

    அல்லாஹ் தனக்கென ஒரு மகனை எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவனுடன் (வேறு) நாயனுமில்லை. அவ்வாறாயின் (அவர்கள் கற்பனை செய்யும்) ஒவ்வோர் நாயனும் தான் படைத்தவற்றை(த் தன்னுடன் சேர்த்து)க் கொண்டு போய் சிலர் சிலரை விட மிகைப்பார்கள். (இவ்வாறெல்லாம்) இவர்கள் வர்ணிப்பதை விட்டும் அல்லாஹ் மிகவும் தூயவன். (அல்குர்ஆன் 23:91)

    (அந்த நாயன்) எத்தகையவன் என்றால் வானங்கள் பூமி (ஆகியவற்றின்) ஆட்சி அவனுக்கே உரியது. அவன் (தனக்கென) ஒரு மகனை எடுத்துக் கொள்ள வில்லை. அவனுடைய ஆட்சியில் அவனுக்குக் கூட்டாளி எவருமில்லை. அவனே எல்லாப் பொருட்களையும் படைத்து அவற்றை அதனதன் அளவுப்படி அமைத்தான். (அல்குர்ஆன் 25:2)

    அல்லாஹ் (தனக்கு) ஒரு பிள்ளையை எடுத்துக் கொள்ள நாடியிருந்தால், அவன் படைத்துள்ளவர்களிலிருந்து தான் விரும்பியவரைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டிருப்பான். (எனினும் இத்தகையவற்றிலிருந்து) அவன் பரிசுத்தமானவன். அவனே (யாவரையும்) அடக்கியாளும் வல்லமை மிக்கவனாகிய ஏகனான அல்லாஹ். (அல்குர்ஆன் 39:04)

    இவ்வாறிருந்தும் அவர்கள் ஜின்களை அல்லாஹ்வுக்கு இணையானவர்களாக ஆக்குகிறார்கள். அல்லாஹ்வே அந்த ஜின்களையும் படைத்தான். இருந்தும் அறிவில்லாத காரணத்தால் இணைவைப்போர் அவனுக்குப் புதல்வர்களையும் புதல்விகளையும் கற்பனை செய்து கொண்டார்கள். அவனோ இவர்கள் இவ்வாறு வர்ணிப்பதிலிருந்து தூயவனாகவும், உயர்ந்தவனாகவும் இருக்கிறான். (அல்குர்ஆன் 6:100)

    அவன் (எவரையும்) பெறவுமில்லை, (எவராலும்) பெறப்படவுமில்லை. (அல்குர்ஆன் 112:3)

    மேலும் எங்கள் இறைவனுடைய மகிமை நிச்சயமாக மிக்க மேலானது. அவன் (எவரையும் தன்) மனைவியாகவோ மகனாகவோ எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. (அல்குர்ஆன் 72:3)

    இவ்வசனங்களில் தனக்கு மகனோ மகளோ இருக்க முடியாது என்பதற்கு அடுக்கடுக்கான ஆதாரங்களை முன் வைக்கிறான். இது தனக்கு எவ்வளவு கோபத்தை ஏற்படுத்தும் எனவும் கூறுகிறான்.

    மறுமை நாளில் யாரைக் கடவுளின் மகன் என்று கற்பனை செய்தீர்களோ அவரே ஓர் அடிமையாகத்தான் என் முன்னே நிறுத்தப்படுவார். மகனாக அல்ல எனவும் கூறுகிறான்.

    இவ்வளவு கடுமையான குற்றமாக இது இருப்பதால் தான் இவர்களுக்குத் தனியாகவும் இறைவன் எச்சரிக்கிறான்.

இப்னுமாஜா பக்கம் – 4

இப்னுமாஜா பக்கம் – 4

பக்கம் – 4 (ஹதீஸ்கள் 31 முதல் 40 வரை)

அத்தியாயம்: முகத்திமா – முகப்பு

31 حدثنا عبد اللَّهِ بن عَامِرِ بن زُرَارَةَ وإسماعيل بن مُوسَى قالا ثنا شَرِيكٌ عن مَنْصُورٍ عن رِبْعِيِّ بن حِرَاشٍ عن عَلِيٍّ قال قال رسول اللَّهِ (ص) لَا تَكْذِبُوا عَلَيَّ فإن الْكَذِبَ عَلَيَّ يُولِجُ النَّارَ

ஹதீஸ் எண்: 31

என் பெயரால் பொய் கூறாதீர்கள்! ஏனென்றால் என் பெயரால் பொய் கூறுவது நரகில் சேர்க்கும் என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அலீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.)

32 حدثنا محمد بن رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ ثنا اللَّيْثُ بن سَعْدٍ عن بن شِهَابٍ عن أَنَسِ بن مَالِكٍ قال قال رسول اللَّهِ (ص) من كَذَبَ عَلَيَّ حَسِبْتُهُ قال مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ من النَّارِ

ஹதீஸ் எண்: 32

யார் என் பெயரால் பொய் கூறுகிறானோ, அவன் தனது தங்குமிடத்தை நரகமாக ஆக்கிக் கொள்ளட்டும் என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். ‘வேண்டுமென்றே’ என்ற வார்த்தையையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக நான் நினைக்கின்றேன் என்று அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களிலும் பதிவாகியுள்ளது)

33 حدثنا أبو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بن حَرْبٍ ثنا هُشَيْمٌ عن أبي الزُّبَيْرِ عن جَابِرٍ قال قال رسول اللَّهِ (ص) من كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ من النَّارِ

ஹதீஸ் எண்: 33

யார் என்மீது திட்டமிட்டு பொய் கூறுகின்றானோ அவன் தனது தங்குமிடத்தை நரகமாக ஆக்கிக் கொள்ளட்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.)

34 حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ ثنا محمد بن بِشْرٍ عن مُحَمَّدِ بن عَمْرٍو عن أبي سَلَمَةَ عن أبي هُرَيْرَةَ قال قال رسول اللَّهِ (ص) من تَقَوَّلَ عَلَيَّ ما لم أَقُلْ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ من النَّارِ

ஹதீஸ் எண்: 34

நான் சொல்லாத ஒன்றை என் மீது யார் இட்டுக்கட்டிக் கூறுகிறானோ அவன் தனது தங்குமிடத்தை நரகமாக்கிக் கொள்ளட்டும்! என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

35 حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ ثنا يحيى بن يَعْلَى التَّيْمِيُّ عن مُحَمَّدِ بن إسحاق عن مَعْبَدِ بن كَعْبٍ عن أبي قَتَادَةَ قال سمعت رَسُولَ اللَّهِ (ص) يقول على هذا الْمِنْبَرِ إِيَّاكُمْ وَكَثْرَةَ الحديث عَنِّي فَمَنْ قال عَلَيَّ فَلْيَقُلْ حَقًّا أو صِدْقًا وَمَنْ تَقَوَّلَ عَلَيَّ ما لم أَقُلْ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ من النَّارِ

ஹதீஸ் எண்: 35

என்னைப் பற்றி அதிகமாக அறிவிப்பதை விட்டும் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன், என் பெயரால் சொல்வதென்றால் உண்மையையே சொல்ல வேண்டும், நான் சொல்லாத ஒன்றை என் பெயரால் எவரேனும் கூறினால் அவர் தனது தங்குமிடத்தை நரகமாக ஆக்கிக் கொள்ளட்டும்! என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் இந்த மிம்பர் (படி) மீது இருந்து கூற நான் செவியுற்றிருக்கிறேன் என்று அபூகதாதா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் அஹ்மத், தாரிமி ஆகிய நூல்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.)

36 حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ قالا ثنا غُنْدَرٌ محمد بن جَعْفَرٍ ثنا شُعْبَةُ عن جَامِعِ بن شَدَّادٍ أبي صَخْرَةَ عن عَامِرِ بن عبد اللَّهِ بن الزُّبَيْرِ عن أبيه قال قلت لِلزُّبَيْرِ بن الْعَوَّامِ مالي لَا أَسْمَعُكَ تُحَدِّثُ عن رسول اللَّهِ (ص) كما أَسْمَعُ بن مَسْعُودٍ وَفُلَانًا وَفُلَانًا قال أَمَا إني لم أُفَارِقْهُ مُنْذُ أَسْلَمْتُ وَلَكِنِّي سمعت منه كَلِمَةً يقول من كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ من النَّارِ

ஹதீஸ் எண்: 36

இப்னு மஸ்வூது (ரலி) மற்றும் சிலரிடம் நான் (ஹதீஸ்களைக்) கேட்பது போல், நீங்கள் நபி (ஸல்) வாயிலாக எந்த ஒன்றையும் கூற நான் கேட்டதில்லையே! அது ஏன் என்று ஸுபைர் இப்னுல் அவாம் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் ‘நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றதிலிருந்து நபி (ஸல்) அவர்களை நான் பிரிந்தது இல்லை, எனினும் ‘யார் என் பெயரால் பொய் கூறினானோ அவன் தனது தங்குமிடத்தை நரகமாக ஆக்கிக் கொள்ளட்டும்’ என நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு சொல்லை நான் செவியுற்றுள்ளேன். (அதற்கு அஞ்சியே நான் அதிகமாக அறிவிப்பதில்லை) என்று ஸுபைர் இப்னுல் அவாம் (ரலி) கூறியதாக அவரது மகன் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்தச் செய்தி புகாரியிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.)

37 حدثنا سُوَيْدُ بن سَعِيدٍ ثنا عَلِيُّ بن مُسْهِرٍ عن مُطَرِّفٍ عن عَطِيَّةَ عن أبي سَعِيدٍ قال قال رسول اللَّهِ (ص) من كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ من النَّارِ

ஹதீஸ் எண்: 37

யார் என் பெயரால் வேண்டுமென்றே பொய் கூறுகிறானோ அவன் தனது தங்குமிடத்தை நரகமாக ஆக்கிக் கொள்ளட்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூஸயீத் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் முஸ்லிம் நூலில் இடம் பெற்றுள்ளது)

 بَاب من حَدَّثَ عن رسول اللَّهِ (ص) حَدِيثًا وهو يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ  

38 حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ ثنا عَلِيُّ بن هَاشِمٍ عن بن أبي لَيْلَى عن الْحَكَمِ عن عبد الرحمن بن أبي لَيْلَى عن عَلِيٍّ عن النبي (ص) قال من حَدَّثَ عَنِّي حَدِيثًا وهو يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبَيْنِ

ஹதீஸ் எண்: 38

நிச்சயம் பொய் தான் என்று தெரிந்து கொண்டே என் பெயரால் யாரேனும் ஒரு செய்தியைக் கூறினால் அவனும் பொய்யர்களில் ஒருவனாவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அலீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

39 حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ قال ثنا وَكِيعٌ ح وثنا محمد بن بَشَّارٍ ثنا محمد بن جَعْفَرٍ قالا ثنا شُعْبَةُ عن الْحَكَمِ عن عبد الرحمن بن أبي لَيْلَى عن سَمُرَةَ بن جُنْدَبٍ عن النبي (ص) قال من حَدَّثَ عَنِّي حَدِيثًا وهو يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبَيْنِ

ஹதீஸ் எண்: 39

நிச்சயம் பொய் தான் என்று தெரிந்து கொண்டே என் பெயரால் யாரேனும் ஒரு செய்தியைக் கூறினால் அவனும் பொய்யர்களில் ஒருவனாவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக ஸமுரத் இப்னு ஜுன்துப் (ரலி)  அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

40 حدثنا عُثْمَانُ بن أبي شَيْبَةَ ثنا محمد بن فُضَيْلٍ عن الْأَعْمَشِ عن الْحَكَمِ عن عبد الرحمن بن أبي لَيْلَى عن عَلِيٍّ عن النبي (ص) قال من رَوَى عَنِّي حَدِيثًا وهو يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبَيْنِ حدثنا محمد بن عبد اللَّهِ أَنْبَأَنَا الْحَسَنُ بن مُوسَى الْأَشْيَبُ عن شُعْبَةَ مِثْلَ حديث سَمُرَةَ بن جُنْدَبٍ

ஹதீஸ் எண்: 40

நிச்சயம் பொய் தான் என்று தெரிந்து கொண்டே என் பெயரால் யாரேனும் ஒரு செய்தியைக் கூறினால் அவனும் பொய்யர்களில் ஒருவனாவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக முகீரா இப்னு ஷுஃபா (ரலி)  அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

இப்னுமாஜா பக்கம் – 5

இப்னுமாஜா பக்கம் – 5
பக்கம் – 5 (ஹதீஸ்கள் 41 முதல் 50 வரை)

அத்தியாயம்: முகத்திமா – முகப்பு

41 حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ ثنا وَكِيعٌ عن سُفْيَانَ عن حَبِيبِ بن أبي ثَابِتٍ عن مَيْمُونِ بن أبي شَبِيبٍ عن الْمُغِيرَةِ بن شُعْبَةَ قال قال رسول اللَّهِ (ص) من حَدَّثَ عَنِّي بِحَدِيثٍ وهو يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبَيْنِ

ஹதீஸ் எண்: 41

நிச்சயம் பொய் தான் என்று தெரிந்து கொண்டே என் பெயரால் யாரேனும் ஒரு செய்தியைக் கூறினால் அவனும் பொய்யர்களில் ஒருவனாவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக முகீரா இப்னு ஷுஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் முஸ்லிம் நூலிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.)

 بَاب اتِّبَاعِ سُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ  

42 حدثنا عبد اللَّهِ بن أَحْمَدَ بن بَشِيرِ بن ذَكْوَانَ الدِّمَشْقِيُّ ثنا الْوَلِيدُ بن مُسْلِمٍ ثنا عبد اللَّهِ بن الْعَلَاءِ يعني بن زبر حدثني يحيى بن أبي الْمُطَاعِ قال سمعت الْعِرْبَاضَ بن سَارِيَةَ يقول قام فِينَا رسول اللَّهِ (ص) ذَاتَ يَوْمٍ فَوَعَظَنَا مَوْعِظَةً بَلِيغَةً وَجِلَتْ منها الْقُلُوبُ وَذَرَفَتْ منها الْعُيُونُ فَقِيلَ يا رَسُولَ اللَّهِ وَعَظْتَنَا مَوْعِظَةَ مُوَدِّعٍ فَاعْهَدْ إِلَيْنَا بِعَهْدٍ فقال عَلَيْكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا وَسَتَرَوْنَ من بَعْدِي اخْتِلَافًا شَدِيدًا فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ عَضُّوا عليها بِالنَّوَاجِذِ وَإِيَّاكُمْ وَالْأُمُورَ الْمُحْدَثَاتِ فإن كُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ

ஹதீஸ் எண்: 42

கண்களில் கண்ணீரை வரவழைத்து உள்ளங்களை நடுங்கச் செய்யும் அரிய உரை ஒன்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் நிகழ்த்தினார்கள். ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! (உலகிலிருந்து) விடை பெற்றுச் செல்பவரின் உரை போன்று நீங்கள் உபதேசம் செய்கிறீர்கள், எனவே எங்களிடம் (பலமான) உறுதிமொழியைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்’ என்று அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. ‘இறையச்சத்தையும், (உங்கள் தலைவர்) நீக்ரோ அடிமையாயினும் செவிமடுத்துக் கட்டுப்பட்டு நடப்பதையும் அவசியமாக்கிக் கொள்ளுங்கள்! எனக்குப் பின்னால் கடுமையான கருத்து வேறுபாடுகளைக் காண்பீர்கள்! அப்போது என் சுன்னத்தையும், நேர்வழி நின்ற கலீபாக்களின் சுன்னத்தையும் பற்றிக் கொள்ளுங்கள்! அதனைக் கடவாய்ப் பற்களால் கடித்துக் கொள்ளுங்கள்! (மார்க்கத்தில்) பதிதாக தோற்றுவிக்கப்பட்ட காரியங்களைப் பற்றி உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில் ஒவ்வொரு ‘பித்அத்தும்’ வழிகேடாகும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், என இர்பாழ் இப்னு ஸாரியா (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் அஹ்மத், அபூதாவூது, திர்மிதி ஆகிய நூல்களில் இடம் பெற்றுள்ளது.)

43 حدثنا إسماعيل بن بِشْرِ بن مَنْصُورٍ وإسحاق بن إبراهيم السَّوَّاقُ قالا ثنا عبد الرحمن بن مَهْدِيٍّ عن مُعَاوِيَةَ بن صَالِحٍ عن ضَمْرَةَ بن حَبِيبٍ عن عبد الرحمن بن عَمْرٍو السُّلَمِيِّ أَنَّهُ سمع الْعِرْبَاضَ بن سَارِيَةَ يقول وَعَظَنَا رسول اللَّهِ (ص) مَوْعِظَةً ذَرَفَتْ منها الْعُيُونُ وَوَجِلَتْ منها الْقُلُوبُ فَقُلْنَا يا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هذه لَمَوْعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَمَاذَا تَعْهَدُ إِلَيْنَا قال قد تَرَكْتُكُمْ على الْبَيْضَاءِ لَيْلُهَا كَنَهَارِهَا لَا يَزِيغُ عنها بَعْدِي إلا هَالِكٌ من يَعِشْ مِنْكُمْ فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا فَعَلَيْكُمْ بِمَا عَرَفْتُمْ من سُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ عَضُّوا عليها بِالنَّوَاجِذِ وَعَلَيْكُمْ بِالطَّاعَةِ وَإِنْ عَبْدًا حَبَشِيًّا فَإِنَّمَا الْمُؤْمِنُ كَالْجَمَلِ الْأَنِفِ حَيْثُمَا قِيدَ انْقَادَ

ஹதீஸ் எண்: 43

கண்கள் கண்ணீர் வடித்து, உள்ளங்கள் நடுங்கும் விதமாக நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக இந்த உரை (உலகத்திலிருந்து) விடை பெற்றுச் செல்லும் உரை தான். எனவே எங்களிடம் என்ன உறுதிமொழி கேட்கிறீர்கள்? என்று நாங்கள் கேட்டோம். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘நிச்சயமாக நான் உங்களை வெள்ளை வெளேர் என்ற வழியில் விட்டுச் செல்கிறேன். அதில் இரவும் பகலைப் போன்றது. நாசமாகி விடுபவனைத் தவிர வேறு எவரும் அந்தப் பாதையிலிருந்து சருக மாட்டான். உங்களில் யார் (உனக்குப் பின்) வாழ்கிறாரோ அவர் ஏராளமான கருத்து வேறுபாடுகளைக் காண்பார்.

என் சுன்னத்திலிருந்தும், நேர்வழி நின்ற கலீபாக்களின் சுன்னத்திலிருந்தும் எதை அறிகிறீர்களோ அதைப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள். அதனைக் கடவாய்ப் பற்களால் கடித்துக் கொள்ளுங்கள்! (உங்கள் தலைவர்) நீக்ரோ அடிமை என்றாலும் (அவருக்கு) கட்டுப்பட்டு நடப்பதை அவசியமாக்கிக் கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக மூமின் கடிவாளம் இடப்பட்ட ஒட்டகம் போன்றவனாவான். எங்கு இழுக்கப்பட்டாலும் அவன் இழுபடுவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இர்பாழ் இப்னு ஸாரியா (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் அஹ்மது, ஹாகிம் ஆகிய நூல்களில் இடம் பெற்றுள்ளது.)

44 حدثنا يحيى بن حَكِيمٍ ثنا عبد الْمَلِكِ بن الصَّبَّاحِ الْمِسْمَعِيُّ ثنا ثَوْرُ بن يَزِيدَ عن خَالِدِ بن مَعْدَانَ عن عبد الرحمن بن عَمْرٍو عن الْعِرْبَاضِ بن سَارِيَةَ قال صلى بِنَا رسول اللَّهِ (ص) صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَوَعَظَنَا مَوْعِظَةً بَلِيغَةً فذكر نَحْوَهُ

ஹதீஸ் எண்: 44

மேற்கூறிய அதே செய்திதான் 44-வது ஹதீஸாகவும் இடம் பெற்றுள்ளது. எனினும் அதில் (ஒரு நாள்) சுபுஹ் தொழுகைக்குப் பின் இந்த உபதேசத்தைச் செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

 بَاب اجْتِنَابِ الْبِدَعِ وَالْجَدَلِ  

45 حدثنا سُوَيْدُ بن سَعِيدٍ وَأَحْمَدُ بن ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ قالا ثنا عبد الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عن جَعْفَرِ بن مُحَمَّدٍ عن أبيه عن جَابِرِ بن عبد اللَّهِ قال كان رسول اللَّهِ (ص) إذا خَطَبَ احْمَرَّتْ عَيْنَاهُ وَعَلَا صَوْتُهُ وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ كَأَنَّهُ مُنْذِرُ جَيْشٍ يقول صَبَّحَكُمْ مَسَّاكُمْ وَيَقُولُ بُعِثْتُ أنا وَالسَّاعَةَ كَهَاتَيْنِ وَيَقْرِنُ بين إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ثم يقول أَمَّا بَعْدُ فإن خَيْرَ الْأُمُورِ كِتَابُ اللَّهِ وَخَيْرُ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ وَشَرُّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ وكان يقول من تَرَكَ مَالًا فَلِأَهْلِهِ وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أو ضَيَاعًا فَعَلَيَّ وَإِلَيَّ

ஹதீஸ் எண்: 45

நபி (ஸல்) அவர்கள் சொற்பொழிவு நிகழ்த்தும் போது அவர்களின் இரு கண்களும் சிவந்து விடும், அவர்களின் குரல் உயரும், அவர்களின் கோபம் கடுமையாகும், ‘ஸப்பஹகும் வ மஸ்ஸாகும்’ என்று கூறி படையினரை எச்சரிப்பவர் போல் ஆகிவிடுவார்கள். (காலை, மாலை எல்லா நேரத்திலும் எதிரிகள் தாக்கக்கூடும், அதனால் எல்லா நேரங்களிலும் ஜாக்கிரதையாக இருந்து கொள்ளுங்கள்! என்று உணர்த்துவதற்காக இந்த வார்த்தை கூறப்படும்) சுட்டு விரலையும், நடு விரலையும் சேர்த்துக் காட்டி நானும் யுகமுடிவு நாளும் இப்படி (அருகருகே) உள்ள நிலையில் நான் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன் என்று கூறுவார்கள். பின்னர், செய்திகளில் சிறந்தது இறைவனின் வேதமாகும், வழிகாட்டுதல்களில் சிறந்தது முஹம்மதுடைய வழிகாட்டுதலாகும். காரியங்களில் மிகவும் கெட்டது (மார்க்கத்தின் பெயரால்) பின்னர் உருவாக்கப்பட்டவைகளாகும். ஒவ்வொரு பித்அதும் வழிகேடுதான் என்றும் கூறுவார்கள். யாரேனும் சொத்துக்களை விட்டுச் சென்றால் அது அவனது குடும்பத்திற்கு உரியதாகும். யாரேனும் கடனையோ, சந்ததிகளையோ விட்டுச் சென்றால் பொறுப்பு என்னைச் சேர்ந்தது என்றும் கூறுவார்கள் என ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அறிவித்தார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் முஸ்லிமிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.)

46 حدثنا محمد بن عُبَيْدِ بن مَيْمُونٍ الْمَدَنِيُّ أبو عُبَيْدٍ ثنا أبي عن مُحَمَّدِ بن جَعْفَرِ بن أبي كَثِيرٍ عن مُوسَى بن عُقْبَةَ عن أبي إسحاق عن أبي الْأَحْوَصِ عن عبد اللَّهِ بن مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قال إنما هُمَا اثْنَتَانِ الْكَلَامُ وَالْهَدْيُ فَأَحْسَنُ الْكَلَامِ كَلَامُ اللَّهِ وَأَحْسَنُ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ ألا وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدِثَاتِ الْأُمُورِ فإن شَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلُّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ ألا لَا يَطُولَنَّ عَلَيْكُمْ الْأَمَدُ فَتَقْسُوَ قُلُوبُكُمْ ألا إِنَّ ما هو آتٍ قَرِيبٌ وَإِنَّمَا الْبَعِيدُ ما ليس بِآتٍ ألا إنما الشَّقِيُّ من شَقِيَ في بَطْنِ أُمِّهِ وَالسَّعِيدُ من وُعِظَ بِغَيْرِهِ ألا إِنَّ قِتَالَ الْمُؤْمِنِ كُفْرٌ وَسِبَابُهُ فُسُوقٌ ولا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ ألا وَإِيَّاكُمْ وَالْكَذِبَ فإن الْكَذِبَ لَا يَصْلُحُ بِالْجِدِّ ولا بِالْهَزْلِ ولا يَعِدُ الرَّجُلُ صَبِيَّهُ ثُمَّ لَا يَفِي له فإن الْكَذِبَ يَهْدِي إلى الْفُجُورِ وَإِنَّ الْفُجُورَ يَهْدِي إلى النَّارَ وَإِنَّ الصِّدْقَ يَهْدِي إلى الْبِرِّ وَإِنَّ الْبِرَّ يَهْدِي إلى الْجَنَّةِ وَإِنَّهُ يُقَالُ لِلصَّادِقِ صَدَقَ وَبَرَّ وَيُقَالُ لِلْكَاذِبِ كَذَبَ وَفَجَرَ ألا وَإِنَّ الْعَبْدَ يَكْذِبُ حتى يُكْتَبَ عِنْدَ اللَّهِ كَذَّابًا

ஹதீஸ் எண்: 46

(மனிதனுக்கு நேர்வழி காட்டுபவை) இரண்டே இரண்டு தான், ஒரு சொல்லும் ஒரு வழி காட்டுதலுமே அவை. சொற்களில் சிறந்தது அல்லாஹ்வின் சொற்களாகும். வழிகாட்டுதலில் சிறந்தது முஹம்மதின் வழிகாட்டுதலாகும். புதிதாக (மார்க்கத்தின் பெயரால்) உருவாக்கப்பட்டவைகளை விட்டும் உங்களை நான் உச்சரிக்கிறேன். புதிதாக உருவாக்கப்பட்டவைகளே காரியங்களில் மிகவும் கெட்டதாகும். புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட ஒவ்வொன்றும் (பித்அத் எனும்) அனாச்சாரமாகும். ஒவ்வொரு அனாச்சாரமும் வழிகேடுதான். உங்கள் வாழ்நாள் அதிகமாகி அதனால் உங்கள் உள்ளங்கள் இறுகி விடக்கூடாது. எது இனி வரவிருக்கிறதோ அதுவே சமீபமானதாகும். எது இனி வரப்போவதில்லையோ அதுவே தூரமானதாகும். தன் தாய் வயிற்றிலேயே துர்பாக்கியசாலியாக ஆனவனே உண்மையில் துர்பாக்கியசாலியாவான். பிறரால் திருத்தப்படுபவனே பாக்கியசாலி. அறிந்து கொள்க! மூமினுடன் போர் புரிதல் குப்ரு (இறை மறுப்பு) ஆகும். அவனை ஏசுதல் பாவமாகும். ஒரு முஸ்லிம் தன் சகோதரனை மூன்று நாட்களுக்கு மேல் பகைத்திருக்கலாகாது, பொய்யை விட்டும் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். விளையாட்டாகவோ வினையாகவோ பொய் அறவே கூடாது.

ஒரு மனிதன் தன் சிறு குழந்தைக்கு (எதையேனும்) வாக்களித்து விட்டு பின்னர் அதை நிறைவேற்றாதிருக்கக் கூடாது. ஏனெனில் பொய் குற்றங்களுக்கு பாதை அமைக்கும். குற்றங்கள் நரகத்திற்கு வழிகாட்டும். உண்மை நன்மைக்கு வழிகோலும். நன்மை சுவனத்திற்கு வழிகாட்டும். உண்மையாளனைப் பற்றி ‘உண்மை சொன்னான், நன்மை செய்தான்’ என்று கூறப்படுவதுண்டு. பொய்யனைப் பற்றி ‘பொய்யுரைத்தான், குற்றம் புரிந்தான்’ என்று கூறப்படுவதுண்டு. அறிந்து கொள்க! ஒரு அடியான் பொய் சொல்லத் துவங்குவான், முடிவில் பெரும் பொய்யன் என்று இறைவனிடத்தில் எழுதப்பட்டு விடுவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்வூது (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

47 حدثنا محمد بن خَالِدِ بن خِدَاشٍ ثنا إسماعيل بن عُلَيَّةَ ثنا أَيُّوبُ ح وحدثنا أَحْمَدُ بن ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ وَيَحْيَى بن حَكِيمٍ قالا ثنا عبد الْوَهَّابِ ثنا أَيُّوبُ عن عبد اللَّهِ بن أبي مُلَيْكَةَ عن عَائِشَةَ قالت تَلَا رسول اللَّهِ (ص) هذه الْآيَةَ ( هو الذي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ منه آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ ) إلى قَوْلِهِ ( وما يَذَّكَّرُ إلا أُولُوا الْأَلْبَابِ ) فقال يا عَائِشَةُ إذا رَأَيْتُمْ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فيه فَهُمْ الَّذِينَ عَنَاهُمْ الله فَاحْذَرُوهُمْ

ஹதீஸ் எண்: 47

‘அவன் தான் இந்த வேதத்தை உம்மீது இறக்கியருளினான். அவற்றில் திட்டவட்டமான வசனங்களும் உள்ளன. அவை தான் அவ்வேதத்தின் அடிப்படையாகும். மற்றும் சில (இலக்கிய உவமைகள் அடங்கிய) முதஷாபிஹாத் என்னும் வசனங்களாகும். எவரது உள்ளங்களில் வழிகேடு உள்ளதோ அவர்கள் தவறான அர்த்தம் நாடியும், குழப்பத்தை நாடியும் (உவமையாக கூறப்படுபவற்றை விளங்காது) அதனைப் பின்பற்றுவார்கள். அதன் விளக்கத்தை அல்லாஹ்வும், கல்வியில் திறமைமிக்கோரையும் தவிர மற்றவர்கள் அறிய மாட்டார்கள். நாங்கள் இதை நம்பினோம். அனைத்தும் எங்கள் இறைவனிடமிருந்தே உள்ளன’ என்று கூறுவார்கள். அறிவுடையோர் தவிர மற்றவர்கள் படிப்பினை பெறுவதில்லை. (அல்குர்ஆன் 3:7) என்ற வசனத்தை நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒதிவிட்டு ‘ஆயிஷாவே! இதில் வீண் தர்க்கம் புரிவோரை நீங்கள் காணும் போது அவர்கள் விஷயத்தில் கவனமாக இருங்கள்! அவர்களையே அல்லாஹ் நாடியுள்ளான் என்று கூறியதாக அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

(குறிப்பு: புகாரி, முஸ்லிம், அபூதாவூது ஆகிய நூல்களிலும் இந்த ஹதீஸ் இடம் பெற்றுள்ளது.)

48 حدثنا عَلِيُّ بن الْمُنْذِرِ ثنا محمد بن فُضَيْلٍ ح وحدثنا حَوْثَرَةُ بن مُحَمَّدٍ ثنا محمد بن بِشْرٍ قالا ثنا حَجَّاجُ بن دِينَارٍ عن أبي طالب عن أبي أُمَامَةَ قال قال رسول اللَّهِ (ص) ما ضَلَّ قَوْمٌ بَعْدَ هدي كَانُوا عليه إلا أُوتُوا الْجَدَلَ ثُمَّ تَلَا هذه الْآيَةَ ( بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ ) الْآيَةَ

ஹதீஸ் எண்: 48

‘எந்த ஒரு சமுதாயமும் தான் பெற்றிருந்த நேர்வழியிலிருந்து வீண் தர்க்கம் கொடுக்கப்பட்டதால் தவிர (வேறு எதனாலும் வழி) தவறுவதில்லை’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறி விட்டு, ‘அவர்கள் வீண் தர்க்கம் செய்யும் சமூகத்தாராகவே உள்ளனர்.(43:58) என்ற வசனத்தையும் ஓதிக் காட்டினார்கள் என அபூஉமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றனர்.

(குறிப்பு: அஹ்மது, திர்மிதி ஆகிய நூல்களிலும் இது இடம் பெற்றுள்ளது.)

49 حدثنا دَاوُدُ بن سُلَيْمَانَ الْعَسْكَرِيُّ ثنا محمد بن عَلِيٍّ أبو هَاشِمِ بن أبي خِدَاشٍ الْمَوْصِلِيُّ قال حدثنا محمد بن مِحْصَنٍ عن إبراهيم بن أبي عَبْلَةَ عن عبد اللَّهِ بن الدَّيْلَمِيِّ عن حُذَيْفَةَ قال قال رسول اللَّهِ (ص) لَا يَقْبَلُ الله لِصَاحِبِ بِدْعَةٍ صَوْمًا ولا صَلَاةً ولا صَدَقَةً ولا حَجًّا ولا عُمْرَةً ولا جِهَادًا ولا صَرْفًا ولا عَدْلًا يَخْرُجُ من الْإِسْلَامِ كما تَخْرُجُ الشَّعَرَةُ من الْعَجِينِ

ஹதீஸ் எண்: 49

‘பித்அத்’ காரனின் நோன்பையோ, தொழுகையையோ, ஸதகாவையோ, ஹஜ்ஜையோ, உம்ராவையோ, ஜிஹாதையோ, ஈட்டுத்தொகையையோ அல்லாஹ் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டான். குழைத்த மாவிலிருந்து மயிர் வெளியேறி விடுவதைப் போல் இஸ்லாத்திலிருந்து அவன் வெளியேறி விடுவான். (அதாவது குழைத்த ஈரமான மாவுடன் மயிருக்கு எப்படி பிடிப்பு இருக்காதோ, இது போல் இஸ்லாத்தின் மீது அவனுக்கு ஒரு பிடிப்பும் இராது) என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என்று ஹுதைபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸில் இடம் பெறும் பெரும்பாலான அறிவிப்பாளர்கள் பற்றிய விபரம் தேடியவரை கிடைக்கவில்லை அறிமுகமற்றவர்களாகவே உள்ளனர்.)

50 حدثنا عبد اللَّهِ بن سَعِيدٍ ثنا بِشْرُ بن مَنْصُورٍ الخياط عن أبي زَيْدٍ عن أبي الْمُغِيرَةِ عن عبد اللَّهِ بن عَبَّاسٍ قال قال رسول اللَّهِ (ص) أَبَى الله أَنْ يَقْبَلَ عَمَلَ صَاحِبِ بِدْعَةٍ حتى يَدَعَ بِدْعَتَهُ

ஹதீஸ் எண்: 50

‘பித்அத்’ காரன் தனது பித்அத்தை விட்டொழிக்கும் வரை அவனது அமல்களை ஏற்க அல்லாஹ் மறுக்கிறான்’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

(குறிப்பு: இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வாயிலாக இதை அறிவிக்கின்ற அனைவருமே ஹதீஸ் கலை வல்லுனர்களுக்கு அறிமுகமானவர்களல்லர், யாரென்றே அறியப்படாதவர்கள் என ஹாபிழ் தஹபீ அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.)

இப்னுமாஜா பக்கம் – 6

இப்னுமாஜா பக்கம் – 6

பக்கம் – 6 (ஹதீஸ்கள் 51 முதல் 60 வரை)

அத்தியாயம்: முகத்திமா – முகப்பு

51 حدثنا عبد الرحمن بن إبراهيم الدِّمَشْقِيُّ وَهَارُونُ بن إسحاق قالا ثنا بن أبي فُدَيْكٍ عن سَلَمَةَ بن وَرْدَانَ عن أَنَسِ بن مَالِكٍ قال قال رسول اللَّهِ  من تَرَكَ الْكَذِبَ وهو بَاطِلٌ بُنِيَ له قَصْرٌ في رَبَضِ الْجَنَّةِ وَمَنْ تَرَكَ الْمِرَاءَ وهو مُحِقٌّ بُنِيَ له في وَسَطِهَا وَمَنْ حَسَّنَ خلقه بُنِيَ له في أَعْلَاهَا

ஹதீஸ் எண்: 51

யார் பொய்யை, அது வீணானதாக இருக்கும் நிலையில் விட்டுவிடுகிறானோ, சுவனத்தின் ஓரத்தில் அவனுக்கு ஒரு மாளிகை எழுப்பப்படும். யார் சத்தியத்தின் பால் இருந்தும் வீண் தர்க்கத்தை விட்டுவிடுகிறானோ, அவனுக்கு சுவனத்தின் நடுப்பகுதியில் ஒரு மாளிகை எழுப்பப்படும்.

யார் தனது குணங்களை அழகுபடுத்திக் கொள்கின்றானோ சுவனத்தின் உயர்ந்த இடத்தில் அவனுக்கு ஒரு மாளிகை எழுப்பப்படும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸை இமாம் திர்மிதீ அவர்கள் தனது நூலில் பதிவு செய்து இது ஹஸன் என்று நற்சான்று வழங்கினாலும், இது நிராகரிக்கப்பட வேண்டிய ஹதீஸாகும். ஏனெனில் அனஸ் (ரலி) அவர்களின் வழியாக அறிவிக்கின்றவராக ஸலமா இப்னு வர்தான் என்பவர் இடம் பெறுகிறார். இவரது ஹதீஸ்கள் நிராகரிக்கத்தக்கவை என்று அஹ்மது இப்னு ஹம்பலும், ஒன்று மற்றவர் என்று எஹ்யா இப்னு முயீன் அவர்களும் குறிப்பிடுகிறார்கள். மற்றும் பல அறிஞர்களும் இவரைக் குறை கண்டுள்ளனர்.)
 

 بَاب اجْتِنَابِ الرَّأْيِ وَالْقِيَاسِ  

52 حدثنا أبو كُرَيْبٍ ثنا عبد اللَّهِ بن إِدْرِيسَ وَعَبْدَةُ وأبو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بن نُمَيْرٍ وَمُحَمَّدُ بن بِشْرٍ ح وحدثنا سُوَيْدُ بن سَعِيدٍ ثنا عَلِيُّ بن مُسْهِرٍ وَمَالِكُ بن أَنَسٍ وَحَفْصُ بن مَيْسَرَةَ وَشُعَيْبُ بن إسحاق عن هِشَامِ بن عُرْوَةَ عن أبيه عن عبد اللَّهِ بن عَمْرِو بن الْعَاصِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ e قال إِنَّ اللَّهَ لَا يَقْبِضُ الْعِلْمَ انْتِزَاعًا يَنْتَزِعُهُ من الناس وَلَكِنْ يَقْبِضُ الْعِلْمُ بِقَبْضِ الْعُلَمَاءِ فإذا لم يُبْقِ عَالِمًا اتَّخَذَ الناس رُءُوسًا جُهَّالًا فَسُئِلُوا فَأَفْتَوْا بِغَيْرِ عِلْمٍ فَضَلُّوا وَأَضَلُّوا

அபிப்பிராயங்களையும் அனுமானங்களையும் தவிர்த்துக் கொள்ளல்

ஹதீஸ் எண்: 52

அல்லாஹ் கல்வியை ஒரேயடியாக பறித்துக் கொள்வதில்லை, எனினும் அறிஞர்களைக் கைப்பற்றுவதன் மூலம் கல்வியைக் கைப்பற்றுகிறான். அவன் ஒரு அறிஞனையும் விட்டு வைக்காத போது, அறிவற்ற தலைவர்களை மக்கள் ஏற்படுத்திக் கொள்வார்கள். அவர்களிடம் கேள்வி கேட்கப்படும். அறிவற்ற முறையில் அவர்கள் தீர்ப்பு வழங்குவார்கள். தானும் கெட்டுப் பிறரையும் கெடுப்பார்கள்’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டதாக அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ரு இப்னுல் ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.)
 

53 حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ ثنا عبد اللَّهِ بن يَزِيدَ عن سَعِيدِ بن أبي أَيُّوبَ حدثني أبو هَانِئٍ حُمَيْدُ بن هَانِئٍ الْخَوْلَانِيُّ عن أبي عُثْمَانَ مُسْلِمِ بن يَسَارٍ عن أبي هُرَيْرَةَ قال قال رسول اللَّهِ e من أفتى بِفُتْيَا غير ثَبَتٍ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ على من أَفْتَاهُ

ஹதீஸ் எண்: 53

‘அறிவில்லாத(வர்களால்) யாரேனும் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டால் அதன் குற்றம் தீர்ப்பு அளித்தவனையே சாரும்’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூஹுரைரா (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் அபூதாவூது, தாரமி ஆகிய நூல்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.)

54 حدثنا محمد بن الْعَلَاءِ الْهَمْدَانِيُّ حدثني رِشْدِينُ بن سَعْدٍ وَجَعْفَرُ بن عَوْنٍ عن بن أَنْعُمٍ هو الْإِفْرِيقِيُّ عن عبد الرحمن بن رَافِعٍ عن عبد اللَّهِ بن عَمْرٍو قال قال رسول اللَّهِ e الْعِلْمُ ثَلَاثَةٌ فما وَرَاءَ ذلك فَهُوَ فَضْلٌ آيَةٌ مُحْكَمَةٌ أو سُنَّةٌ قَائِمَةٌ أو فَرِيضَةٌ عَادِلَةٌ

ஹதீஸ் எண்: 54

‘திட்டவட்டமான (குர்ஆன்) வசனங்கள், நிலையான சுன்னத் (எனும் நபிவழி), நடுநிலையான கடமைகள் ஆகிய மூன்று தான் கல்வி என்பது இதற்கு அப்பாற்பட்டவைகள் உபரியானவைகளாகும்’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ரு (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் அபூதாவூதிலும் இடம் பெற்றுள்ளது. இதன் அறிவிப்பாளர் வரிசையில் அப்திர்ரஹ்மான் இப்னு ஸியாத் அன்னயீம் என்பவரும், அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு ராபிவு என்பவரும் இடம் பெற்றுள்ளனர் இவ்விருவரும் பலவீனமானவர்கள்.)

55 حدثنا الْحَسَنُ بن حَمَّادٍ سَجَّادَةُ ثنا يحيى بن سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ عن مُحَمَّدِ بن سَعِيدِ بن حَسَّانَ عن عُبَادَةَ بن نُسَيٍّ عن عبد الرحمن بن غَنْمٍ ثنا مُعَاذُ بن جَبَلٍ قال لَمَّا بَعَثَنِي رسول اللَّهِ e إلى الْيَمَنِ قال لَا تَقْضِيَنَّ ولا تَفْصِلَنَّ إلا بِمَا تَعْلَمُ وإن أَشْكَلَ عَلَيْكَ أَمْرٌ فَقِفْ حتى تَبَيَّنَهُ أو تَكْتُبَ إلي فيه

ஹதீஸ் எண்: 55

உனக்குத் தெரிந்தவற்றைக் கொண்டே தவிர நீ தீர்ப்பு வழங்கக் கூடாது, ஏதேனும் ஒரு காரியம் உனக்கு தீர்க்க முடியாமல் போனால் அதை நீ தெரிந்து கொள்ளும் வரை, அல்லது எனக்கு எழுதிக் கேட்கும் வரை அதை நிறுத்தி வை! என்று என்னை எமன் நாட்டிற்கு அனுப்பிய போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என முஆத் இப்னு ஜபல் (ரலி) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

56 حدثنا سُوَيْدُ بن سَعِيدٍ ثنا بن أبي الرِّجَالِ عن عبد الرحمن بن عَمْرٍو الْأَوْزَاعِيِّ عن عَبْدَةَ بن أبي لُبَابَةَ عن عبد اللَّهِ بن عَمْرِو بن الْعَاصِ قال سمعت رَسُولَ اللَّهِ e يقول لم يَزَلْ أَمْرُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مُعْتَدِلًا حتى نَشَأَ فِيهِمْ الْمُوَلَّدُونَ أَبْنَاءُ سَبَايَا الْأُمَمِ فَقَالُوا بِالرَّأْيِ فَضَلُّوا وَأَضَلُّوا

ஹதீஸ் எண்: 56

‘அபகரிக்கப்பட்ட பெண்களின் குழந்தைகள் பிறக்கும் வரை பனீ இஸ்ராயில்களின் காரியங்கள் சரியாகவே இருந்து வந்தன. அவர்கள் வந்து, சொந்த அபிப்பிராயங்களைக் கூறி, தானும் வழிகெட்டு, (பிறரையும்) வழிகெடுத்து விட்டனர் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ரு இப்னுல் ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தனர்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸில் ‘இப்னு அபிர் ரிஜால்’ என்பவர் இடம் பெறுகிறார். இவரைப் பற்றிய குறிப்புக்கள் கிடைக்கவில்லை.)

 بَاب في الْإِيمَانِ  

57 حدثنا عَلِيُّ بن مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ ثنا وَكِيعٌ ثنا سُفْيَانُ عن سُهَيْلِ بن أبي صَالِحٍ عن عبد اللَّهِ بن دِينَارٍ عن أبي صَالِحٍ عن أبي هُرَيْرَةَ قال قال رسول اللَّهِ e الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ أو سَبْعُونَ بَابًا أَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عن الطَّرِيقِ وَأَرْفَعُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إلا الله وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ من الْإِيمَانِ حدثنا أبو بَكْرِ بن أبي شَيْبَةَ ثنا أبو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عن بن عَجْلَانَ ح وحدثنا عَمْرُو بن رَافِعٍ ثنا جَرِيرٌ عن سُهَيْلٍ جميعا عن عبد اللَّهِ بن دِينَارٍ عن أبي صَالِحٍ عن أبي هُرَيْرَةَ عن النبي e نَحْوَهُ

ஈமான் பற்றிய பாடம்

ஹதீஸ் எண்: 57

‘ஈமான் என்பது அறுபது அல்லது எழுபதுக்கு மேற்பட்ட வாயில்களைக் கொண்டதாகும். அதில் மிகவும் கடைசி நிலையில் உள்ளது, வழியில் கிடக்கும் தொல்லை தருபவற்றை அகற்றுவதாகும். வணக்கத்துக்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை, என்ற கொள்கை அதில் உயர்ந்த நிலையில் உள்ளதாகும். வெட்க உணர்வும் ஈமானில் ஒரு பகுதி தான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூஹுரைரா (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களில் இது இடம் பெற்றுள்ளது.)

58 حدثنا سَهْلُ بن أبي سَهْلٍ وَمُحَمَّدُ بن عبد اللَّهِ بن يَزِيدَ قالا ثنا سُفْيَانُ عن الزُّهْرِيِّ عن سَالِمٍ عن أبيه قال سمع النبي  رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ في الْحَيَاءِ فقال إِنَّ الْحَيَاءَ شُعْبَةٌ من الْإِيمَانِ

ஹதீஸ் எண்: 58

ஒரு மனிதர் தன் சகோதரிடம் வெட்கப்படுவது (கூடாது என்பது) பற்றி போதனை செய்வதை நபி (ஸல்) அவர்கள் செவியுற்ற போது, ‘நிச்சயமாக வெட்கமும் ஈமானில் ஒரு பகுதியே’ என்று கூறியதாக அப்துல்லாஹ் (ரலி) அறிவிக்கிறார்.

(குறிப்பு: புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களில் இது இடம் பெற்றுள்ளது.)

59 حدثنا سُوَيْدُ بن سَعِيدٍ ثنا عَلِيُّ بن مُسْهِرٍ عن الْأَعْمَشِ ح وحدثنا عَلِيُّ بن مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ ثنا سَعِيدُ بن مَسْلَمَةَ عن الْأَعْمَشِ عن إبراهيم عن عَلْقَمَةَ عن عبد اللَّهِ قال قال رسول اللَّهِ e لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ من كان في قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ من خَرْدَلٍ من كِبْرٍ ولا يَدْخُلُ النَّارَ من كان في قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ من خَرْدَلٍ من إِيمَانٍ

ஹதீஸ் எண்: 59

‘எவரது உள்ளத்தில் கடுகளவு பெருமை இருக்கிறதோ அவர் சுவர்க்கத்தில் நுழையமாட்டார், எவரது உள்ளத்தில் கடுகளவு ‘ஈமான்’ உள்ளதோ அவர் நரகத்தில் நுழைய மாட்டார்’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அப்துல்லாஹ் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: முஸ்லிமிலும் இந்த ஹதீஸ் இடம் பெற்றுள்ளது.)

60 حدثنا محمد بن يحيى ثنا عبد الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عن زَيْدِ بن أَسْلَمَ عن عَطَاءِ بن يَسَارٍ عن أبي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قال قال رسول اللَّهِ e إذا خَلَّصَ الله الْمُؤْمِنِينَ من النَّارِ وَأَمِنُوا فما مُجَادَلَةُ أَحَدِكُمْ لِصَاحِبِهِ في الْحَقِّ يَكُونُ له في الدُّنْيَا أَشَدَّ مُجَادَلَةً من الْمُؤْمِنِينَ لِرَبِّهِمْ في إِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ أُدْخِلُوا النَّارَ قال يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَحُجُّونَ مَعَنَا فَأَدْخَلْتَهُمْ النَّارَ فيقول اذْهَبُوا فَأَخْرِجُوا من عَرَفْتُمْ منهم فَيَأْتُونَهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِصُوَرِهِمْ لَا تَأْكُلُ النَّارُ صُوَرَهُمْ فَمِنْهُمْ من أَخَذَتْهُ النَّارُ إلى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ وَمِنْهُمْ من أَخَذَتْهُ إلى كَعْبَيْهِ فَيُخْرِجُونَهُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرَجْنَا من قد أَمَرْتَنَا ثُمَّ يقول أَخْرِجُوا من كان في قَلْبِهِ وَزْنُ دِينَارٍ من الْإِيمَانِ ثُمَّ من كان في قَلْبِهِ وَزْنُ نِصْفِ دِينَارٍ ثُمَّ من كان في قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ من خَرْدَلٍ قال أبو سَعِيدٍ فَمَنْ لم يُصَدِّقْ هذا فَلْيَقْرَأْ  إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ من لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا  

ஹதீஸ் எண்: 60

அல்லாஹ் மூமின்களை நரகிலிருந்து விடுவித்து, அவர்கள் மனஅமைதி அடையும் போது உங்களில் ஒருவர் உலகில் உள்ள விவகாரங்களில் தன் உரிமைக்காக தன் தோழரிடம் வாதிடுவதை விட கடுமையாக நரகில் நுழைந்து விட்ட தம் சகோதரர்களுக்காக தம் இறைவனிடம் வாதிடுவார்கள். ‘எங்கள் இறைவா! எங்கள் சகோதரர்கள் எங்களுடன் தொழுதார்கள், எங்களுடன் நோன்பு நோற்றார்கள். எங்களுடன் ஹஜ் செய்தார்கள். அவர்களை நீ நரகில் புகுத்தி விட்டாயே! என்று அவர்கள் கூறுவார்கள். நீங்கள் சென்று அவர்களில் உங்களுக்கு அறிமுகமானவர்களை வெளியேற்றிக் கொள்ளுங்கள்!’ என்று இறைவன் கூறுவான்.

உடனே நரகவாசிகளை நோக்கி இவர்கள் வந்து, அவர்களின் உருவங்களை அறிந்து கொள்வார்கள். அவர்களின் உருவங்களை நெருப்பு சிதைத்திருக்காது, பாதிகால் வரை நெருப்பு தீண்டியவர்களும் அவர்களில் இருப்பர். கரண்டை கால் வரை நெருப்புத் தீண்டியவர்களும் அவர்களில் இருப்பர். அவர்களை இவர்கள் வெளியேற்றுவார்கள். ‘எங்கள் இறைவா! நீ எவர்கள் விஷயத்தில் அனுமதித்தாயோ அவர்களை நாங்கள் வெளியேற்றி விட்டோம்’ என்று கூறுவார்கள்.

எவருடைய உள்ளத்தில் ஒரு தீனார் (தங்க நாணயம்) அளவு ஈமான் உள்ளதோ அவரையும் நரகிலிருந்து வெளியேற்றுங்கள். எவரது உள்ளத்தில் அரை தீனார் அளவு ஈமான் உள்ளதோ அவரையும், எவரது உள்ளத்தில் கடுகளவு ஈமான் உள்ளதோ அவரையும் வெளியேற்றுங்கள் என்று இறைவன் கூறுவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூஸயீத் அல் குத்ரீ (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

யார் இதை நம்பவில்லையோ அவர், ‘நிச்சயமாக, அல்லாஹ் கடுகளவும் அநீதி இழைக்கமாட்டான், நன்மைகளை அவன் பன்மடங்குகளாக ஆக்குவான், மேலும் தன் புறத்திலிருந்து மகத்தான கூலியை வழங்குவான்’ (4:4) என்ற வசனத்தை ஒதிக் கொள்ளட்டும் என்று அபூஸயீத் (ரலி) குறிப்பிட்டார்கள்.

(குறிப்பு: இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.)