Category Archives: குர்ஆன் விளக்கம்

18:21 சமாதியின் மேல் வழிபாட்டுத்தலம் சாபத்துக்குரிய செயல்

சமாதியின் மேல் வழிபாட்டுத்தலம் சாபத்துக்குரிய செயல்    

    குகைவாசிகள் வரலாற்றிலிருந்து பெற வேண்டிய படிப்பினையை விட்டு விட்டு, பயனற்ற கட்டுக் கதைகளை விரிவுரை என்ற பெயரில் புளுகி வைத்திருப்பதைக் கடந்த சில இதழ்களில் கண்டோம்.

    ஏகத்துவக் கொள்கையில் உறுதியுடன் நிற்க வேண்டும். அதற்காக எத்தகைய தியாகத்தையும் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக இறைவனால் கூறப்படும் இவ்வரலாற்று நிகழ்ச்சியை, பல தெய்வக் கொள்கையை இஸ்லாத்தில் நுழைத்திடுவதற்குத் துணையாக்கிக் கொண்ட அவலமும் நடந்தேறியது.

    குகைவாசிகளின் வரலாற்றுத் தொடரைக் கூறும் வசனங்களில் 21 வது வசனமும் ஒன்றாகும். இவ்வசனத்தில் ‘தங்கள் காரியத்தில் மிகைத்தவர்கள் இவர்கள் மீது ஒரு வழிபாட்டுத் தலத்தை எழுப்புவோம்’ என்று கூறியதாக அல்லாஹ் கூறுகின்றான்.

    இந்த வார்த்தையைத் தான் சமாதி வழிபாட்டை நியாயப் படுத்துவதற்குரிய ஆதாரமாக இவர்கள் கருதுகின்றனர். அவர்கள் நல்லடியார்களாக இருந்ததன் காரணமாகத் தான் அவர்கள் மீது வழிபாட்டுத்தலம் எழுப்பப் பட்டதாக அல்லாஹ் கூறுகின்றான் என்பது இவர்களது வாதம்.

    இவர்களின் அறியாமையை எண்ணி அழுவதா சிரிப்பதா என்றே தெரியவில்லை.

    அவர்கள் மீது வழிபாட்டுத் தலம் எழுப்பியதற்கும் அந்த நல்லடியார்களுக்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை. வழிபாட்டுத் தலம் எழுப்பியோர் வலிமை பெற்றவர்களாக மிகைத்தவர்களாக இருந்தார்கள் என்று தான் அல்லாஹ் கூறுகின்றான். அவ்வாறு வழிபாட்டுத் தலம் எழுப்பியவர்கள் நல்லடியார்கள் என்று அல்லாஹ் கூறவில்லை.

    இவ்வாறு வழிபாட்டுத் தலம் எழுப்பியவர்கள் நல்லவர்களா? கெட்டவர்களா? ஏன் இப்படி எழுப்பினார்கள் என்பதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டுதலில் தேவையான விளக்கம் கிடைக்கின்றது.

    ‘யூதர்களும் கிறித்தவர்களும் தங்களின் நபிமார்களின் அடக்கத்தலங்களை வணக்கத் தலங்களாக ஆக்கியதால் அவர்களை அல்லாஹ் சபித்து விட்டான் என்பது நபிமொழி.

    இவ்வாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரிக்காவிட்டால் அவர்களது அடக்கத்தலமும் உயர்த்திக் கட்டப் பட்டிருக்கும் என்று வேறு சில அறிவிப்புக்களில் இடம் பெற்றுள்ளது. இந்த ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ் பல நூற்களில் பதிவு செய்யப்பட்டதாகும்.
புகாரி – 436, 437, 1330, 1390, 3454, 4441, 4444, 5816 ஆகிய எண்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.முஸ்லிம் – 529, 530, 531
அபூதாவூது – 3227
நஸயீ – 703, 2046, 2047
முஅத்தா – 414, 1583
தாரமி – 1403
அஹ்மத் – 1884, 7813, 7818, 7822, 7894, 9133, 9849, 10726, 10727, 21667, 21822, 24106, 24557, 24939, 25172, 25958, 26192, 26221, 26363
இப்னு ஹிப்பான் – 2326, 2327, 3182, 6619
நஸயீயின் குப்ரா – 782, 2173, 2174, 7089, 7090, 7091, 7092, 7093
பைஹகீ – 7010, 7011, 11520, 18530
அபூயஃலா – 5844
தப்ரானி (கபீர்) – 393 – 411, 4907
இன்னும் ஏராளமான நூல்களிலும் இந்த ஹதீஸ் இடம் பெற்றுள்ளது.

    நல்லடியார்களின் அடக்கத்தலத்தின் மீது வழிபாட்டுத்தலம் எழுப்புவது யூதர்கள் மற்றும் கிறித்தவர்களின் வழக்கமாக இருந்ததை இந்த நபிமொழிகளிலிருந்து நாம் அறிகின்றோம். அந்த வழக்கப் படிதான் அவர்கள் குகைவாசிகள் மீது வழிபாட்டுத் தலம் எழுப்பினார்கள்.
சில நடவடிக்கைகள் முந்தைய சமுதாயங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டு, பிந்தைய சமுதாயத்திற்குத் தடுக்கப் படுவதுண்டு. அத்தகைய காரியங்களில் இதைச் சேர்க்கவே முடியாது.

    முந்தைய காலத்திலும் இது தடை செய்யப் பட்டே இருந்தது. அனுமதிக்கப்பட்டதை அவர்கள் செய்து இருந்தால் சாபத்துக்குரியவர்கள் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருக்க மாட்டார்கள்.

    எனவே குகைவாசிகளான நல்லடியார்கள் மீது வழிபாட்டுத் தலத்தை எழுப்பியவர்கள் இறைவனின் சாபத்துக்குரியவர்களே தவிர நல்லடியார்கள் அல்ல.

    சமாதிகளில் கட்டடம் கட்டுவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்தார்கள். (முஸ்லிம்)

    கட்டப்பட்ட சமாதிகளை இடிக்குமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். (முஸ்லிம்)

    என் அடக்கத் தலத்தை வணக்கத் தலமாக ஆக்காதீர்கள். (அஹ்மத், அபூயஃலா)

    என்றெல்லாம் கடுமையாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்து விட்டார்கள். நானே இறைவன் என்று பிர்அவ்ன் கூறினான். இதை அல்லாஹ்வும் குர்ஆனில் சுட்டிக் காட்டுவதால் நானே இறைவன் என்று நாமும் கூறலாம் என்று வாதிட முடியாது.

    அதுபோலத் தான் இந்தத் தீயவர்களின் செயலையும் எடுத்துக் கூறுகின்றான்.

    இந்த இடத்தில் இன்னொரு செய்தியையும் நாம் சுட்டிக் காட்ட வேண்டும். 19 வது வசனத்தில் ‘வல்யதலத்தஃப்’ என்ற வார்த்தையை மட்டும் மிகப் பெரிய எழுத்தாக இந்தியாவில் அச்சிடப்படும் குர்ஆனில் அச்சிட்டுள்ளார்கள். குர்ஆனின் எழுத்துக்களை எண்ணிப் பார்த்தால் இந்த இடத்தில் சரி பாதி வருகின்றது என்று காரணம் கூறுகின்றார்கள்.

    எழுத்துக்களை எண்ணுவதில் பல்வேறு அளவுகோல்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு அளவுகோலின் படி சரிபாதியானது வௌ;வேறு இடங்களில் அமையும். சரிபாதியாக அமைவது ஒரு பெரிய ஆராய்ச்சி அல்ல. எழுத்துக்களை எண்ணுவதற்காக குர்ஆன் அருளப்படவில்லை என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

    குகைவாசிகள் பற்றி அல்லாஹ் கூறிய அளவோடு நிறுத்திக் கொண்டு அடுத்தடுத்த வசனங்களுக்கான விளக்கத்தைக் காணலாம்.

18:18 கடிதங்களைப் பாதுகாக்கும் நாய்?

கடிதங்களைப் பாதுகாக்கும் நாய்?    

    குகைவாசிகள் பற்றி அல்லாஹ்வும் அவனது திருத்தூதரும் கூறியதற்கு மேல் எதையும் கற்பனை செய்ய யாருக்கும் அதிகாரம் கிடையாது என்றாலும் அறிஞர்கள் மற்றும் விரிவுரையாளர்கள் என்ற போர்வையில் பலர் ஏராளமான கட்டுக்கதைகளைக் கட்டவிழ்த்துள்ளனர்.

    குகைவாசிகளின் காவலுக்கு நிறுத்தப்பட்ட நாயைப் பற்றிக் கூட பல கட்டுக் கதைகள் உள்ளன.

    குகைவாசிகளுக்கு காவலாக குகையின் வாசலில் அவர்களது நாய் நிறுத்தப்பட்டதாகக் குர்ஆன் கூறுகிறது. அந்த நாய் பல வருடங்களாக குகைவாசிகள் குகையில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் காலமெல்லாம் பார்ப்போரைப் பயமுறுத்தும் தோற்றத்தில் நின்று கொண்டிருந்தது எனவும் திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது.

    இதைத் தவிர அந்த நாய் பற்றி வேறு விபரம் எதுவும் திருக்குர்ஆனிலும் நபி மொழிகளிலும் கூறப்படவில்லை.

    ஆனால் போலி விரிவுரையாளர்கள் பலர் அந்த நாயின் பெயர் கித்மீர் என்று எழுதி வைத்துள்ளனர். அந்த நாயின் பெயர் பற்றி திருக்குர்ஆனிலும் கூறப்படவில்லை. நபிமொழிகளிலும் கூறப்படவில்லை. அல்லது கல்வெட்டு ஆதாரமும் இல்லை. ஒரு ஆதாரமும் இல்லாமல் அந்த நாயின் பெயர் ‘கித்மீர்’ என்பதை இவர்கள் எவ்வாறு கண்டுபிடித்தனர்?

    எவ்வித ஆதாரமுமின்றி நாயின் பெயர் கித்மீர் என்று கூறுவதையாவது அலட்சியம் செய்து விடலாம். ஆனால் அந்தப் பெயரை மிகப் பெரிய பாதுகாப்புக் கேடயமாக ஆக்கிய கொடுமையை அலட்சியப்படுத்த முடியாது.

    இந்தக் கொடுமையை சாதாரண மக்கள் மட்டுமின்றி மிகப் பெரிய உலமாக்கள் என அறியப்பட்டவர்களும் செய்து வருகின்றனர்.

    அந்தக் கொடுமை என்னவென்றால் தாங்கள் மற்றவர்களுக்கு எழுதும் கடிதங்களின் உரை மீது கித்மீர் என எழுதுவதாகும். இவ்வாறு அந்த நாயின் பெயரை எழுதினால் கடிதம் பத்திரமாக உரிய இடத்தைச் சேரும் என தமிழக உலமாக்கள் பலர் பிரச்சாரம் செய்து வருகின்றனர்.

    குகைவாசிகளை அந்த நாய் எவ்வாறு பாதுகாத்ததோ அது போல் கடிதங்களையும் பாதுகாக்கும் என்பது இவர்களின் நம்பிக்கை.

    குகைவாசிகளுக்குச் சொந்தமான அந்த நாய் குகைவாசிகளுக்குக் காவலாக நின்றதாகத் தான் குர்ஆன் கூறுகிறது. அது யுக முடிவு நாள் வரை சாகா வரம் பெற்றது என்றோ, தபால் இலாகா அந்த நாய்க்கு ஒதுக்கப்பட்டது என்றோ திருக்குர்ஆனிலும் நபி மொழிகளிலும் கூறப்படவில்லை.

    இறைவன் வழங்காத ஆற்றலை நாய்க்கு வழங்குவது இறைவனின் மீது இட்டுக் கட்டுவதாகும். மேலும் இறைவன் தனது கைவசத்தில் எல்லா அதிகாரத்தையும் – கடிதங்களைப் பாதுகாப்பது உட்பட – வைத்திருக்கும் போது அதை நாய்க்கு வழங்குவது இணை வைக்கும் குற்றமாகவும் அமையும் என்பதை இவர்கள் உணர வேண்டும்.

    நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அண்டை நாட்டின் சிற்றரசர்களுக்கும் பேரரசர்களுக்கும் கடிதங்கள் எழுதினார்கள். இஸ்லாத்தின் பால் அழைப்புக் கொடுத்தார்கள். அந்தக் கடிதங்கள் யாவும் இன்று வரை பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன.

    கித்மீர் என்று எழுதினால் கடிதங்கள் பத்திரமாகச் சேரும் என்றிருக்குமானால் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு பயன்படுத்தியிருப்பார்கள்.

    இன்றைய காலத்தில் கடிதங்கள் பாதுகாப்பாகச் சென்றடையும் நிலையும் உத்தரவாதமும் உள்ளது. அன்றைய காலத்தில் கடிதங்கள் உரிய இடத்தை அடைவது சிரம சாத்தியமாக இருந்தது. தூதர்கள் தாம் பல மைல்களைக் கடந்து சென்று கடிதங்களைக் கொடுத்து வந்தனர். அந்தப் பயணத்தின் இடையே என்ன வேண்டுமானாலும் நேரலாம். இதனால் கடிதம் உரிய இடத்தைச் சென்றடைய முடியாமல் போகலாம்.

    இந்த அளவு பாதுகாப்புக் குறைவான கால கட்டத்தில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எழுதிய எந்தக் கடிதத்திலும் கித்மீர் என்ற சொல்லைக் குறிப்பிடவில்லை.

    அல்லாஹ்வின் தூதருக்குத் தெரியாத ஒன்றை இவர்கள் கண்டு பிடித்து விட்டார்களா? என்பதையும் இவர்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

    அதை விட முக்கியமாக ‘கித்மீர்’ என்ற பெயரே கற்பனை என்பதையும் நினைவில் வைக்க வேண்டும்.

    இது போன்ற கிறுக்குத்தனமான செயல்கள் ஈமானுக்கே உலை வைக்கும் என்பதை எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும்.

    போலி விரிவுரையாளர்களின் கற்பனை இத்துடன் நிற்கவில்லை. அந்த நாய் சொர்க்கத்துக்குச் செல்லும் பிராணிகளில் ஒன்றாகும் எனவும் புளுகி வைத்துள்ளனர்.

    சொர்க்கமும் நரகமும் மனிதர்களுக்காகவும் ஜின் இனத்திற்காகவும் தான் படைக்கப்பட்டுள்ளன. வேறு எந்த உயிரினத்துக்கும் சொர்க்கமோ நரகமோ கிடையாது என்பது இஸ்லாத்தின் அடிப்படை. பகுத்தறிவு வழங்கப்பட்ட இனத்திற்கு மட்டும் தான் சட்ட திட்டங்கள் போட முடியும். பரிசோ தண்டனையோ அளிக்க முடியும்.

    மனித ஜின் இனத்தைத் தவிர மற்ற பிராணிகளுக்கு சொர்க்கமோ நரகமோ உண்டு என்றால் அதை அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் தான் கூற அதிகாரம் படைத்தவர்கள்.

    குகைவாசிகளின் நாய் சொர்க்கம் செல்லும் என்று குர்ஆனில் எந்த இடத்திலும் கூறப்படவில்லை. நபிமொழிகளிலும் அவ்வாறு கூறப்படவில்லை.

    அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் கூறாத விஷயத்தை இவர்கள் எப்படிக் கண்டு பிடித்தனர்? இவர்களுக்கு சிறப்பாக வஹீ ஏதும் வந்ததா?

    குகைவாசிகளின் எண்ணிக்கை பற்றியே பேசக் கூடாது என்று அல்லாஹ் தடை செய்திருக்கும் போது போலி விரிவுரையாளர்கள் எண்ணிக்கையை முடிவு செய்ததோடு நில்லாமல் அவர்களுக்குப் பெயரும் சூட்டியுள்ளனர்.

    குகைவாசிகளுக்கு பெயர் சூட்டியது மட்டுமின்றி அந்தப் பெயர்கள் பவர் ஃபுல்லான மந்திரம் எனவும் ஏமாற்றுகின்றனர்.

    ஒரு வீட்டில் அவர்களின் பெயர்ப் பட்டியல் இருந்தால் அவ்வீடு தீப்பிடிக்காது.

    தீப்பிடித்து எரியும் வீட்டின் மேல் அந்தப் பெயர்களை எழுதிப் போட்டால் உடனே தீ அணைந்து விடும்.

    நோய் தீரும். பைத்தியம் விலகும்.

    என்றெல்லாம் கண்டபடி புளுகி வைத்துள்ளனர். இதற்கும் எந்த ஆதாரமும் கிடையாது.

    மக்களை ஏமாற்றி மந்திர வேலை செய்வோரின் பித்தலாட்டமே தவிர இவர்கள் கூறுவது உண்மையில்லை. வேண்டுமானல் அவர்கள் வீட்டில் இப்பெயர்களை எழுதி வைக்கட்டும். நாம் அதை கொளுத்திக் காட்டுவோம். இதை மந்திரவாதிகள் (?) ஏற்கத் தயாரா? என்று அறைகூவல் விடுகிறோம்.

    அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் கூறாத இந்தக் கட்டுக்கதைகளைக் குப்பையில் போட வேண்டும்.

    குகைவாசிகள் பற்றிய மற்றுமொரு கட்டுக் கதையைக் கேளுங்கள்!

18:9-18:26 தப்ஸீர்களின் கைவரிசை    

தப்ஸீர்களின் கைவரிசை    

    ‘சிலரைத் தவிர அவர்களின் எண்ணிக்கையை அறிய மாட்டார்கள்’ என்று இறைவன் கூறுகிறான்.

    அந்தச் சிலரில் நானும் ஒருவன் என்று சில நபித்தோழர்கள் குறிப்பிட்டதாக சிலர் கதை கட்டியுள்ளனர். அவர்கள் கூறியதாக பலவிதமான எண்ணிக்கைகளையும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

    ஆளுக்கு ஒரு எண்ணிக்கை கூறியதாக இவர்கள் இட்டுக் கட்டுவதிலிருந்து அந்த எண்ணிக்கை எந்த நபித்தோழருக்கும் தெரியவில்லை என்பதை அவர்களையும் அறியாமல் ஒப்புக் கொள்கின்றனர். நபித்தோழர்களில் சிலருக்கு அந்த எண்ணிக்கை தெரியும் என்றிருந்தால் அனைவரும் எண்ணிக்கையைத் தான் கூறியிருக்க வேண்டும்.

    ‘சிலரைத் தவிர மற்றவர்கள் அறிய மாட்டார்கள்’ என்ற வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் சிலரில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களே இல்லை. அவர்களையே இது பற்றி பேசக்கூடாது என்று இறைவன் கூறிவிடுகின்றான்.

    அவ்வாறிருக்க வஹீயின் தொடர்பு இல்லாத நபித் தோழர்களோ மற்றவர்களோ அந்தச் சிலரில் எவ்வாறு இருக்க முடியும் என்பதைக் கூட இவர்கள் சிந்திக்க வில்லை.

    அவர்களது இறைவனே அவர்களது எண்ணிக்கையை அறிவான் என்று மட்டும் இறைவன் கூற வேண்டியது தானே! சிலரைத் தவிர அறிய மாட்டார்கள் என்று கூற வேண்டியது தானே! சிலரைத் தவிர அறிய மாட்டார்கள் என்று கூறி ஏன் ஒரு குழப்பத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று சிலர் நினைக்கலாம்.

    காரணத்தோடு தான் அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறியுள்ளான். அல்லாஹ் மட்டும் தான் அவர்களின் எண்ணிக்கையை அறிவான் என்று கூறியிருந்தால் அது பொய்யாகவே போய் விடும். அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு சிலரும் நிச்சயம் அவர்களின் எண்ணிக்கையை அறிவார்கள்.

    குகைவாசிகள் எழுப்பப்பட்ட போது எந்த மக்களைச் சந்தித்தார்களோ – எந்த மக்கள் அவர்களின் மீது வழிபாட்டுத் தலம் எழுப்பினார்களோ அவர்கள் நிச்சயமாக குகைவாசிகளின் எண்ணிக்கையை அறிவார்கள். நேரடியாக குகைவாசிகளைப் பார்த்த பிறகு அவர்களின் எண்ணிக்கையை அறியவில்லை என்று கூற முடியாது.

    சிலரைத் தவிர அவர்களின் எண்ணிக்கையை அறிய மாட்டார்கள் என்று அல்லாஹ் கூறுவது இவர்களைக் குறிப்பிடுவதற்காகத் தான் இருக்க முடியும். ஏனெனில் அவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்து எந்தத் தர்க்கமும் செய்ய வேண்டாம் என்று இறைவன் கட்டளையிடுவதால் குர்ஆன் அருளப்பட்ட காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களுக்கு – வாழ்ந்தவர்களில் எவருக்கும் – அந்த எண்ணிக்கை தெரியாது என அறியலாம்.

    நபி (ஸல்) அவர்கள் காலத்தில் வாழ்ந்த யாருக்கேனும் அந்த எண்ணிக்கை தெரியும் என்றிருந்தால் அது பற்றி தர்க்கம் செய்ய வேண்டாம் என்று கூறியிருக்க முடியாது.

    இந்தச் சாதாரண உண்மையைக் கூட அறியாமல் அந்தச் சிலர் நான் தான் என்று நபித்தோழர்கள் கூறியதாகக் குறிப்பிட்டு குழப்பி விட்டார்கள்.

    நபித் தோழர்களில் யாரும் இவ்வாறு கூறியதற்கு ஆதாரப்பூர்வமான எந்தச் சான்றும் இல்லை.

    எனவே அவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்து யார் பேசினாலும் என்ன சமாதானம் கூறினாலும் அவர்கள் அதிகப் பிரசங்கிகளே தவிர திருக்குர்ஆனின் விரிவுரையாளர்கள் அல்லர்.

    குகைவாசிகளின் மன உறுதியில் தான் நமக்குப் படிப்பினை உள்ளதே தவிர எண்ணிக்கையில் அல்ல என்பதை நாம் எப்போதும் கவனத்தில் வைக்க வேண்டும்.

    குகையில் அவர்கள் எவ்வளவு காலம் உறக்க நிலையில் இருந்தனர்? இந்த வேண்டாத சர்ச்சையிலும் சிலர் இறங்கினார்கள்.

    சிலர் முன்னூறு வருடங்கள் என்றனர். முன்னூற்று ஒன்பது என்று சிலர் கூறினார்கள். 25 வது வசனத்தில் இதை அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

    சில மேதாவிகள் இரண்டையும் சேர்த்து புது விளக்கம் தந்தனர். சந்திரக் கணக்கின் படி 309 வருடங்களும் சூரிய கணக்கின் படி 300 வருடங்களும் என்று யூதர்களின் இந்தக் கூற்றுக்கு தப்ஸீர் என்ற பெயரில் வியாக்கியானம் செய்துள்ளனர்.

    இந்த எண்ணிக்கை குறித்தும் பேசாதிருக்க வேண்டும் என்பது தான் இறைவனின் கட்டளை. 26 வது வசனத்தில் எவ்வளவு காலம் குகையில் தங்கினார்கள் என்பதை அல்லாஹ் தான் அறிவான் எனக் கூறுவீராக என்று நபிகள் நாயகத்துக்கு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டு விட்டான்.

    எவ்வளவு காலம் அவர்கள் தங்கினார்கள் என்பதைக் கூறும் போதும் சிலர் அறிவார்கள் என்று அல்லாஹ் கூறுகின்றான். அந்தச் சிலர் யார் என்பதையும் சேர்த்துக் கூறுகின்றான்.

    ‘அவர்கள் தங்கிய காலத்தை சரியாக அறிந்தவர்கள் யார் என்பதைத் தெளிவு படுத்துவதற்காக பின்னர் அவர்களை நாம் எழுப்பினோம்’. (அல்குர்ஆன் 18:12)

    அவர்கள் எழுப்பப்பட்டது அவர்கள் தங்கிய காலத்தை அறிந்து கொள்வதற்காக என்று இவ்வசனத்தில் அல்லாஹ் கூறுகின்றான். அவர்கள் எழுப்பப்பட்ட காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களுக்குத் தான் இது சாத்தியமாகும்.

    எப்போது ஊரை விட்டுப் போனார்கள் என்பதை குகைவாசிகளிடம் விசாரித்து அவர்கள் தங்கியிருந்த காலத்தை அம்மக்கள் முடிவு செய்ய இயலும். எனவே தான் அவர்களை எழுப்பி அவர்கள் தங்கிய காலத்தை அறியச் செய்தோம் என்று இறைவன் கூறுகின்றான்.

    குர்ஆன் அருளப்பட்ட காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களுக்கு அவர்கள் தங்கியிருந்த காலம் எவ்வளவு என்பது தெரியுமா? நிச்சயமாக தெரியாது. அது பற்றிப் பேசும் உரிமையும் கிடையாது.

    ஆயினும் ஓரிரு ஆண்டுகள் அல்ல என்று வேண்டுமானால் திட்டவட்டமாகக் கூறலாம். 11 வது வசனம் பல வருடங்கள் என்று தான் கூறுகின்றது.

    பத்து இருபது ஆண்டுகள் அல்ல என்று வேண்டுமானால் கூறலாம். ஏனெனில் இவர்கள் திரும்பி எழுப்பப்படும் போது வேறு சமுதாயத்தைத் தான் பார்க்கிறார்கள். எப்படிப் பார்த்தாலும் இதற்கு ஐம்பது அறுபது ஆண்டுகள் ஆகலாம். இந்த அளவுக்கு மட்டும் சிந்திக்க வாசக அமைப்பில் இடம் உள்ளது. எத்தனை வருடங்கள் என்று திட்டமிட்டுக்கூறக் கூடாது. தெரியாது என்றே கூற வேண்டும்.

    குகைவாசிகள் இன்றளவும் உயிருடன் உள்ளனர். கியாமத் நாளின் போது எழுந்து வருவார்கள் என்ற கட்டுக் கதையும் சமுதாயத்தில் நிலவுகின்றது.

    அவர்கள் மீது – அவர்களுக்கு மேல் ஒரு வழிபாட்டுத் தலம் எழுப்பப்பட்டு விட்டது என்பதிலிருந்து அவர்கள் அப்போதே மரணித்து விட்டார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம்.

    இந்த வரலாறு குறித்து இன்னும் பல மவ்ட்டீகக் கருத்துக்களும் நிலவுகின்றன.

18:9-18:26 குகைவாசிகள் வரலாறு சாராம்சம்

குகைவாசிகள் வரலாறு சாராம்சம்    

    சென்ற பாகத்தில் 9 முதல் 26 வரையிலான வசனங்களின் தமிழாக்கத்தை வெளியிட்டுள்ளோம். அதில் ஒன்பதாவது வசனம் கூறுவது என்ன என்பதைக் கடந்த இரண்டு இதழ்களில் அறிந்தோம்.

    இனி இவ்வசனங்கள் அனைத்திலிருந்தும் நாம் அறிந்து கொள்கின்ற குகை மற்றும் ஏட்டுக்குரியவர்களின் வரலாறு என்ன என்பதைக் காண்போம்.

    அநியாயக் காரர்களாகவும் பல கடவுள் நம்பிக்கை உடையவர்களாகவும் இருந்த ஒரு சமுதாயத்தில் ஏக இறைவனைப் பற்றி அறிந்து அவன் மீது சில இளைஞர்கள் நம்பிக்கை கொண்டனர். இதை 13, 14, 15 ஆகிய மூன்று வசனங்களில் அறியலாம்.

    ஓரிறைக் கொள்கையில் முழு நம்பிக்கை வைத்து அம்மக்கள் மத்தியில் வாழ்வது அவ்வளவு எளிதாக இருக்க வில்லை. இந்த நம்பிக்கையின் படி வாழ்ந்தால் கொல்லப்பட்டு விடுவோம் என்று அந்த இளைஞர்கள் அஞ்சுகன்றனர். இதை 20 வது வசனத்திலிருந்து அறியலாம்.

    தப்பித்து ஓடி தஞ்சமடைந்ததால் அக்குகையானது மக்கள் நடமாட்டம் இல்லாத இடத்தில் அமைந்திருக்க வேண்டும் என்று ஊர்ஜிதம் செய்யலாம். தப்பித்துச் செல்பவர்கள் இப்படித்தான் அதற்கான இடத்தைத் தேர்வு செய்வது வழக்கம்.

    குகையில் அவர்கள் தஞ்சமடைந்தவுடன் அவர்களைப் பல வருடங்கள் அல்லாஹ் தூங்க வைத்து விடுகின்றான். சூரியன் உதிக்கும் போதும் மறையும் போதும் அது அவர்கள் மீது படாமல் இருக்க இறைவன் ஏற்பாடு செய்கின்றான். மேலும் அவர்களை வலப்புறம் சிறிது நேரமும் இடப்புறம் சிறிது நேரமும் புரட்டிப் போடுகிறான். அவர்கள் ஊரை விட்டு ஓடும் போது, தங்களுடன் ஒரு நாயையும் அழைத்துச் சென்றனர். அந்த நாய் குகையின் வாசலில் நின்று கொள்கின்றது. தப்பித் தவறி யாராவது அவர்களைப் பார்த்து விட்டார்கள் என்றால் அவர்கள் விழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற எண்ணமே ஏற்படும். அத்துடன் நாய் நிற்கும் கோலமும் பார்ப்பவர்களுக்கு பீதியை ஏற்படுத்தும். இத்தகைய ஏற்பாடுகளைச் செய்து மற்றவர்கள் கண்களில் படாமல் அவர்களை அல்லாஹ் பல வருடங்கள் வைத்து விடுகின்றான். இதை 17, 18, 11 ஆகிய வசனங்களிலிருந்து அறிந்து கொள்ளலாம்.

    இப்படியே ஆண்டுகள் ஓடுகின்றன. இவர்களது சம காலத்தவர் அனைவரும் மரணித்து விடுகின்றனர். அவ்வூரில் ஏராளமான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு விடுகின்றன. இதன் பிறகு அவர்களை அல்லாஹ் விழிக்கச் செய்கின்றான். இத்தனை ஆண்டுகள் உறங்கினோம் என்பது கூட அவர்களுக்குத் தெரிய வில்லை. ஒரு நாள் அல்லது அதற்கும் குறைவாகவே தாங்கள் தூக்கத்தில் இருந்ததாக அவர்கள் நினைக்கின்றனர். விழித்தவுடன் தான் பசியை உணர்கின்றார்கள். ஒருவரை உணவு வாங்கி வருமாறு அனுப்புகின்றார்கள். எந்தச் சமுதாயத்துக்குப் பயந்து அவர்கள் குகையில் தஞ்சமடைந்தார்களோ அந்தச் சமுதாயம் தான் ஊரில் உள்ளது என்று நினைத்ததால் ஒளிந்து மறைந்து யாருக்கும் தெரியாமல் உணவு வாங்கி வருமாறு அவரை அனுப்புகின்றார்கள். மாட்டிக் கொண்டால் கொன்று விடுவார்கள் எனவும் எச்சரித்து அனுப்புகின்றனர். இதை 19, 20 ஆகிய வசனங்களிலிருந்து அறியலாம்.

    இதன் பிறகு தான் ஊர் மக்களுக்கு இவர்களைப் பற்றி தெரிகின்றது. குகைவாசிகள் அப்போதோ அல்லது அம்மக்களுடன் சில காலம் வாழ்ந்து விட்டோ மரணிக்கின்றார்கள். அவர்கள் மரணித்த பின் அவர்கள் மீது நினைவாலயம் எழுப்புவோம் என்று சிலரும் வழிபாட்டுத்தலம் எழுப்புவோம் என்று சிலரும் வாதிடுகின்றனர். இரண்டாவது கருத்துக்குரியவர்களே அதில் வெற்றி பெறுகின்றனர். அவர்கள் மீது வழிபாட்டுத்தலம் எழுப்பப்பட்டது. 21 வது வசனத்தில் இதை அறியலாம்.

    குகைவாசிகள் வரலாறு குறித்து நாம் எந்த அளவு அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று அல்லாஹ் நாடினானோ அந்த விபரங்கள் இவை தாம்.

    குகைவாசிகள் குறித்து யூத சமுதாயத்தினரும் செவி வழியாகக் கேட்டு அறிந்திருந்தனர். அவர்கள் மேலே கூறப்பட்ட அடிப்படையான விஷயங்களை விட்டு விட்டு வேண்டாத சர்ச்சையில் ஈடுபட்டு வந்தனர்.

    அது குறித்து இடையிடையே இறைவன் கண்டிக்கின்றான்.

    அவர்கள் எத்தனை நபர்கள் என்பதும் அத்தகைய வேண்டாத சர்ச்சைகளில் ஒன்றாகும். இத்தனை நபர்கள் என்பதற்கு ஏதேனும் ஆதாரம் இருந்தால் அது பற்றி பேசலாம். மூவர் எனவும், ஐவர் எனவும், எழுவர் எனவும் அவர்கள் சர்ச்சை செய்தனர்.

    ‘இறைவனே அவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்து நன்கறிந்தவன்’ என்று கூறி இந்த சர்ச்சைக்கு இறைவன் முற்றுப் புள்ளி வைக்கிறான்.

    தெளிவாகத் தெரிந்த விஷயம் குறித்து தவிர அவர்களிடம் விவாதம் செய்யாதீர் எனவும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு உத்தரவிடுகின்றான்.

    எவரேனும் இந்த எண்ணிக்கை தமக்குத் தெரியும் என்று கூறினால் அந்த விளக்கத்தை அவரிடம் பெற்றுக் கொள்ளாதே! என்றும் கட்டளையிடுகின்றான்.

    இம்மூன்று விஷயங்களும் 22 வது வசனத்தில் இடம் பெற்றுள்ளன.

    ஆனால் எது குறித்து பேசக் கூடாது என்று அல்லாஹ் வாய்ப்பூட்டு போட்டானோ அது குறித்து ஏராளமான விரிவுரையாளர்கள் பெசினார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களை விட தம்மை மேதைகளாக எண்ணிக் கொண்டு ஆளுக்கு ஒரு எண்ணிக்கையைக் கூறினார்கள். இதில் இவர்கள் யூதர்களையும் மிஞ்சினார்கள் எனலாம்.

    22 வது வசனத்திலுள்ள ‘சிலரைத் தவிர அவர்களின் எண்ணிக்கையை அறிய மாட்டார்கள்’ என்ற வாசகத்தை இவர்கள் பலமாகப் படித்துக் கொண்டார்கள்.

18:9 தடயம் கிடைத்தது

தடயம் கிடைத்தது   

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا    

       ‘குகை மற்றும் ரகீம் உடையவர்கள் நமது அத்தாட்சிகளில் ஆச்சர்யமானவர்கள் என்று நீர் கருதுகின்றீரா?’ (அல்குர்ஆன் 18:09)   

    இறை நம்பிக்கையாளர்கள் இந்நிகழ்ச்சியில் எந்தச் சந்தேகமும் கொள்ள மாட்டார்கள் என்று கூறிய இறைவன் இந்நிகழ்ச்சி நடந்ததற்கான தடயத்தையும் விட்டு வைத்திருக்கிறான் என்று கடந்த இதழில் நாம் குறிப்பிட்டிருந்தோம்.

    அந்தத் தடயம் எது என்பதை இப்போது பார்ப்போம்.

    அந்த நிகழ்ச்சியில் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் ஒரு குகையில் தூங்கிய காரணத்தால் குகைவாசிகள் என்று குறிப்பிடப் படுகின்றனர். ஆனால் குகைவாசிகள் என்பதுடன் ‘ரகீம்’ வாசிகள் – ரகீம் உடையவர்கள் என்றும் இறைவன் குறிப்பிடுகின்றான்.

    ரகீம் என்றால் ஏடு, எழுதப்பட்டது என்று பொருள். ‘அர்ரகீம்’ என்றால் அந்த ஏடு என்று பொருள்.

    குகையில் தங்கியிருப்பவர்களைப் பற்றி கூறுவதென்றால் குகைவாசிகள் என்று மட்டும் கூறினால் போதுமானது. ‘அந்த ஏட்டுக்குரியவர்கள்’ என்று கூறுவது ஏன்?

    ஏதோ ஓர் ஏட்டை அவர்கள் வைத்திருதார்கள் என்பதற்காக மட்டும் இவ்வாறு நிச்சயமாகக் கூறப்பட்டிருக்காது. ‘அந்த ஏடு’ என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்வதென்றால் அது ஒரு முக்கியமான ஏடாக இருக்க வேண்டும்.

    அந்த ஏடு ஒரு காலத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டு மக்களுக்கு அதில் உள்ள உண்மைகள் தெரிய வேண்டும் என்பதற்காகவே ‘அந்த ஏட்டுக்குரியவர்கள்’ என்று அல்லாஹ் கூறியிருக்க முடியும். அந்த ஏடு யாருக்குமே கிடைக்காது என்றால் ‘அந்த ஏடு’ என்று முக்கியத்துவப் படுத்தி இறைவன் கூறியிருக்க முடியாது.

    அந்த ஏடுதான் இந்நிகழ்ச்சிக்குரிய முக்கியமான தடயம் என்று நாம் கூறுகிறோம்.

    அந்த ஏடு – அந்த மாபெரும் வரலாற்றுத் தடயம் கிடைத்து விட்ட செய்தியை சவூதியில் பணியாற்றிய பேராசிரியர் அமீருத்தீன் அவர்கள் 1998 ஆம் ஆண்டு நமக்குத் தெரிவித்தார்கள். பி.பி.சி தொலைக்காட்சியில் அந்தத் தடயம் கிடைத்தது குறித்து ஒளிபரப்பப் பட்டதை வீடியோவில் பதிவு செய்து நமக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள்.

    அல்லாஹ்வின் அற்புதத்தை எண்ணி நாங்கள் வியப்புற்றோம். அந்த ஒளிப்பதிவை ஆதாரமாகக் கொண்டு தனியாக ஆய்வு நூல் ஒன்றை வெளியிடவும் நாம் நினைத்திருந்தோம்.

    இந்த நிலையில் தான் கோவை குண்டு வெடிப்பைக் காரணம் காட்டி நமது அலுவலகத்தைச் சோதனையிட்ட காவல்துறையினர் எல்லா வீடியோ கேஸட்டுகளையும் அள்ளிச் சென்று விட்டனர்.

    (இந்த நிகழ்ச்சியை பி.பி.சி தொலைக்காட்சியிலிருந்து பதிவு செய்தவர்கள் யாராவது நமக்கு அனுப்பி வைத்தால் நாம் மிகவும் நன்றி செலுத்துவோம்.)

    மேற்கண்டவாறு நாம் கேட்டிருந்தோம். ஒரு சகோதரர் அதை எமக்கு அனுப்பி வைத்தார். அதனைக் காண கீழ்காணும் லிங்கை சொடுக்கி பார்க்கவும்.   

    அந்த ஒளிப்பதிவில் உள்ள விபரங்களை நினைவு படுத்தி எழுதித் தருமாறு பேராசிரியர் அமீருத்தீன் அவர்களிடம் கேட்டோம். அவர்கள் இயன்ற வரை நினைவு படுத்தி பி.பி.சி யில் ஒளிபரப்பப் பட்டதை எழுதித் தந்தார்கள். அதை அவரது நடையிலேயே தருகின்றோம்.

    சாவுக்கடல் சாசனச் சுருள்கள் (Dead Sea Scrolls)

    மேற்கண்ட தலைப்பில் 1998ம் ஆண்டு ஒரு மாதத்தில் பல தடவை பி.பி.சி யில் ஒரு மணி நேரத்திற்கு ஒரு நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்பப் பட்டது. அதில் சொல்லப்பட்ட செய்திகள் கேட்போர் அனைவரையும் வியப்பில் ஆழ்த்துவதாக இருந்தது. இந்த நிகழ்ச்சியின் முதல் ஒளிபரப்பு 1993 ஆம் ஆண்டிலேயே காட்டப்பட்டதாக சொல்லப்பட்டது. அதன் விபரங்கள்:

    1947 – ம் ஆண்டு ஒருநாள் ஆடு மேய்க்கும் ஓர் அரபுச் சிறுவன் காணாமல் போன தனது ஆட்டுக்குட்டி ஒன்றைத் தேடி சாவுக்கடலை (Dead Sea) ஒட்டிய ஜோர்டான் நாட்டு மலைப்பகுதிகளில் தேடி அலைந்தான். அந்த மலைப்பகுதி கும்ரான் மலைப்பகுதி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

    ஆட்டுக்குட்டியைத் தேடிய சிறுவன் அங்கிருந்த குகைக்குள் பார்த்த பொழுது மண் சாடிகளில் சுருட்டி நிரப்பி வைக்கப்பட்ட தோல் ஆவணங்களைக் கண்டிருக்கின்றான். அவைகளில் சிலவற்றை எடுத்து வந்து செருப்புத் தொழிலாளியான தன் தந்தையிடம் கொடுக்க மறுநாள் தந்தையும் மகனும் சேர்ந்து குகைக்குள் இருந்த அனைத்து சுருள்களையும் வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்து சேர்த்தார்கள்.

    அந்தப் பழைய தோல்களை தமது செருப்புத் தொழிலுக்குப் பயன்படுத்த எண்ணிய அந்தச் சிறுவனின் தந்தை தோல்களில் ஹிப்ரு மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்த வார்த்தைகளின் பொருள் புரியாமல் அதை அப்போது ஜோர்டான் மன்னர் ஆட்சியிலிருந்த கிழக்கு ஜெருசலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பழைய புத்தகக் கடைக்காரரிடம் காண்பித்திருக்கிறார்.

    ஒரளவு ஹிப்ரு மொழியறிந்த அந்தக் கடைக்காரர் அந்தச் சுருள்கள் பழங்காலச் செய்திகளைக் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும் என்று கருதி ஒரு சில தீனார்களுக்கு அத்தனைச் சுருள்களையும் அந்த செருப்புத் தொழிலாளியிடமிருந்து விலைக்கு வாங்கிக் கொண்டார். கிறித்தவரான அந்தப் புத்தகக் கடைக்காரர் அந்தச் சுருள்களை அந்நகரில் இருந்த கிறித்தவ ஆலயத்தில் ஒப்படைத்து விட்டார்.

    இந்தச் சந்தர்பத்தில் சுருள்கள் கண்டெடுக்கப்பட்ட விஷயம் வெளிப்பட்டது. அதில் உள்ள செய்திகளைத் தெரிந்து கொள்வதற்கு யூதர்களும் முஸ்லிம்களும் ஆர்வம் காட்டினர். அப்போது ஜோர்டானை ஆட்சி செய்த மன்னர் ஹுசைன் அந்தச் சுருள்கள் முஸ்லிம், யூத, கிறித்துவர்கள் அடங்கிய ஒரு குழுவிடம் பொதுவாக ஒப்படைக்கப்பட்டு அவைகள் ஆராயப்பட வேண்டும் என்று விண்ணப்பித்தார்.

    ஆனால் கிறித்தவப் பாதிரியார்கள், அது தனியார் சொத்து என்று வாதிட்டு அதைப் பொதுவில் வைக்க மறுத்து விட்டனர். கிறித்தவர்களில் பல அறிஞர்களுக்கும் கூட அவைகளைப் படிப்பதற்கு சந்தர்ப்பம் அளிக்கப் படவில்லை. இடைப்பட்ட ஐந்தாண்டு காலங்களில் ஜெருசலத்தில் இருந்த பாதிரிமார்கள் சில குழுக்களை ஏற்படுத்தி கும்ரான் மலைப்பகுதிகளில் இருந்த பொதுங்குளில் தேடியலைந்து அங்கிருந்த சாசனச் சுருள்கள் அனைத்தையும் தங்கள் கைவசம் கொண்டு வந்து விட்டனர். 1952 – ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் அனைத்து சருள்களும் கிறித்தவப் பாதிரிமார்கள் கையில் போய் சேர்ந்து விட்டன. பதினைந்தாயிரம் (Manuscripts) இவ்வகையில் இருப்பதாக தற்பொழுது கணக்கிட்டுள்ளனர்.

    கடந்த ஐந்தாண்டுகளுக்கு மேல் அந்த சாசனச் சுருள்களில் அடங்கிய செய்திகளை ஒரு குறிப்பிட்ட கிறித்தவப் பாதிரிகள் அடங்கிய குழு இருட்டடிப்புச் செய்து விட்டது. பல கிறித்தவ அறிஞர்களும் ஆராய்ச்சியாளர்களும் அதைப் படிப்பதற்கு ஆர்வம் கொண்டு கேட்ட போதெல்லாம் அவர்களுக்கு அந்த வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டது.

    சாசனச் சுருள்களைக் கைவசம் கொண்ட குழுவில் ஒருவர் இறக்க நேரிட்டால் அவருக்குப் பதில் அக்குழுவில் உள்ள மற்றவர்களால் வேறொரு பாதிரியார் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அவருக்கு மட்டுமே அதைப் படிப்பதற்கு உரிமை வழங்கப்பட்டு வந்தது. இவ்விதமாகவே இவ்வளவு காலமும் அந்த சாசனச் சுருள்களின் செய்திகள் ரகசியமாக வைக்கப்பட்டு வந்தது. இந்த இரகசியக் காப்பில் போப்பாண்டவரின் வாட்டிகன் சபை முன்னணியில் இருந்தது.

    தோலில் பதிந்த அந்தப் பழங்கால சாசனம் அழிந்து விடும் நிலையைக் கண்ட அதன் ரகசியக் காப்பாளர்கள் அச்சாசனங்களை Microfilm எடுத்தார்கள். அதன் ஒரு செட் போட்டோ காப்பிகள் அமெரிக்காவில் உள்ள லாஸ் ஏஞ்சலஸ் நகரிலிருக்கும் ஒரு நூலகத்துக்கு ரகசிய பாதுகாப்புக்காக அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.

    1990 ம் ஆண்டு அந்த நூலகத்துக்குத் தலைவராக ஐஸ்மேன் என்ற அறிஞர் நியமிக்கப்பட்டார். அவர் முன்பே அந்த சாசனச் சுருள்களைப் படிப்பதற்கு ஆர்வம் காட்டி அதற்கான வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டவர். இப்போது தனது அதிகாரத்தில் உள்ள நூலகத்தில் இருந்து சாசனச் சுருள்களின் நுண்ணிய போட்டோக்களை பெரிய அளவில் போட்டோ எடுக்கச் செய்து அவைகளைப் படித்தார். அவற்றைப் படித்த போது தமக்கு வியப்பு ஏற்பட்டதாக வாக்கு மூலம் அளிக்கின்றார். இத்தனை காலமும் கிறித்தவ சபை அந்த சாசனச் சுருள்களை மற்றவர்களுக்குக் காட்டாமல் இருந்ததன் உள்நோக்கம் என்ன என்பதையும் புரிந்து கொண்டதாகக் கூறுகின்றார்.

    மைக்கேல் வைஸ் என்னும் சிகாகோ பல்கலைக்கழக ஹிப்ரு மொழிப் பேராசிரியர் ஒருவரின் உதவியைக் கொண்டு அந்த சாசனச் சுருள்களில் முக்கியமானது என்று அவர் கருதிய 100 Manuscripts   – களை ஆங்கிலத்தில் மொழியாக்கம் செய்து வெளியிடுகின்றார். அந்தப் புத்தக வெளியீடு கிறித்தவ உலகத்தை உலுக்கியது என்றும் குறிப்பாக கிறித்துவ மத ஆலயங்கள் பேரதிர்ச்சியில் உறைந்து போயின என்றும் அந்த டாக்குமென்டரியின் செய்தியாளர் கூறுகின்றார்.

    மேற்கத்திய மக்களின் மத நம்பிக்கையை தகர்ப்பதாக அந்தப் புத்தக வெளியீடு இருந்தது என்றும் ஆகவே அந்த இரு அறிஞர்களும் சட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு உட்படுத்தப்படுவார்கள் என்ற அச்சம் இருந்தது என்றும் அதன் செய்தியாளர் குறிப்பிடுகின்றார். அப்படி எது நடந்தாலும் அதைத் தாங்கள் எதிர் கொள்ளத் தயாராக இருப்பதாகவும் இதற்கு அஞ்சி ஒரு மிகப் பெரும் பேருண்மையை உலகத்திலிருந்து தாங்கள் மறைக்க விரும்பவில்லை என்றும் அவ்விரு அறிஞர்களும் வெளிப்படையாகக் கூறுவதையும் அந்தத் தொலைக்காட்சி டாக்குமெண்டரி பதிவு செய்து காட்டுகிறது.

    கிறித்தவப் பாதிரியார்கள் இவ்வளவு காலமும் ‘சாவுக்கடல் சாசனச் சுருள்களை’ ரகசியமாக வைத்திருந்ததன் காரணத்தை அந்த இரு அறிஞர்களும் விளக்குகின்றார்கள்.

    இந்த சாசனங்கள் கும்ரான் மலைப்பகுதிகளில் அக்கால ரோமர்களின் ஆட்சியை எதிர்த்து ரகசியமாகக் குடியேறியவர்களால் எழுதப் பட்டிருக்கின்றது. அவர்கள் ‘எஸ்ஸீன்ஸ்’ என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகின்றனர். அவர்கள் இல்லற வாழ்வைத் துறந்தவர்கள். தமது பணியின் கடுமை கருதி அவர்கள் துறவறம் மேற்கொண்டவர்கள். ஏசு பிறப்பதற்கு 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே யூதர்கள் மத்தியில் இந்த இறைப்பணியாளர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களின் தலைவர்கள் பலர் ‘மெஸய்யா’ (மஸீஹ்) என்ற அழைக்கப் படுகின்றார்கள். எனவே மெஸய்யா என்பது ஏசுவுக்கு மட்டும் உள்ள பிரத்தியேக பெயர் அல்ல. ஒரு தலைவர் ரோமர்களால் பிடிக்கபட்டு கொல்லப்பட்டால் மற்றொருவர் அந்தப் பொறுப்புக்கு வருகிறார். அதைத் தான் ‘மஸீஹ்’ – உயிர்த்தெழுந்தார் (Resurrected) என்று அவர்கள் கூறிவந்தார்கள். மஸீஹை சிலுவை மூலம் கொலை செய்வது யூதர்கள் காலத்தில் இருந்த வழக்கம். இப்படி பலர் ரோமர்களால் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். உதாரணமாக ஜேம்ஸ் என்ற நல்ல தலைவர் இருந்தார். அவரும் ‘மெஸய்யா’ என்றே சாசனத்தில்; அழைக்கப்படுகிறார். அவரை சிலுவையில் அறைந்தே ரோமர்கள் கொலை செய்கின்றார்கள்.

    அந்த ‘எஸ்ஸீன்ஸ்’ களில் இருந்து வந்தவர் தான் ஏசு. ஆகவே தான் அவரும் ‘மெஸய்யா’ என்று குறிப்பிடப்படுகின்றார். ஏசு ஒன்றும் சாந்த சொரூபி அல்ல. ஒரு கன்னத்தில் அறைந்தால் மறு கன்னத்தைக் காட்ட வேண்டும் என்பதெல்லாம் அவர் கொள்கை அல்ல. இப்போது ஏசுவைப் பற்றி சொல்லப் படுவதற்கு சாசனச் சுருள்களில் எந்த ஆதாரமும் இல்லை. ஏசு ரோமர்களை எதிர்க்க ரகசியமாக ஒரு படையைத் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தார் என்பதற்கே ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன.

    கிறித்துவ மத ஆலயங்களில் இப்போது ஏசுவின் பெயரால் செய்யப்படும் மதச் சடங்குகளும் வழிபாடுகளும் ஆரம்ப கிறித்தவர்களிடையே நடைபெறவில்லை என்பதையே சாசனச் சுருள்கள் நிரூபிக்கின்றன. இந்தச் சடங்குகளுக்கும் ஏசுவின் பிரச்சாரத்திற்கும் கொள்கை கோட்பாடுகளுக்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை. அவை அனைத்தும் ‘பவுல்’ என்பவரால் பிற்காலத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்டவை. மொத்தத்தில் இப்போது ஏசுவின் பெயரால் சொல்லப்படும் அனைத்து கிறித்தவக் கொள்கைகளும் பொய்யானது. அவற்றை ஏசுவிற்கு அடுத்த தலைமுறையில் வாழ்ந்த உண்மையாளர்களின் வாழ்வில் காண முடியவில்லை.

    மேற்கண்டவாறு அறிஞர் ஐஸ்மேன் கூறி வரும்போது, ஒரு யூதரிடம் அவற்றைப் பற்றி வாதம் செய்யும் போது, It confirms Quran  – அது குர்ஆனை உறுதிப்படுத்துகிறது என்று ஆணித்தரமாகக் கூறுகின்றார். அவ்விடத்தில் அந்த வாதம் நிறுத்தப்பட்டு மறுகாட்சி காட்டப்படுகிறது.

    இதே முறையில் மைக்கேல் வைஸ் என்ற அறிஞரும் பேசும் போது It confirms Islam – அது இஸ்லாத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது என்று கூறுகின்றார். இங்கும் காட்சி மாற்றப்படுகிறது. ஆகவே இந்த சாசனச் சுருள்கள் எப்படி குர்ஆனையும் இஸ்லாத்தையும் உண்மைப்படுத்துகின்றன என்று அவர்கள் கூறுகின்றார்கள் என்பதை பார்வையாளர்கள் அறிய முடியவில்லை. அதன் பிறகு தான் அந்த டாக்குமெண்டரியை நான் பதிவு செய்தேன். பலமுறை பார்த்தேன். ஓரளவு தெளிவான பின் அந்த அறிஞர்களின் கருத்துக்கு ஆதாரத்தைத் தேடி ஆராய்ச்சியில் இறங்கினேன்.

    அந்த ஆராய்ச்சியின் போது திருக்குர்ஆனின் 18 – ம் அத்தியாயம் ‘குகை’ என்ற தலைப்பில் இருப்பது என் கவனத்தைக் கவர்ந்தது. அங்கு குகை வாழ் தோழர்களின் ஆச்சரியமான வாழ்க்கையின் செய்திகள் சொல்லப்படுகின்றன. அந்தத் தோழர்கள் ஆரம்ப காலத்தில் ஏசுவின் வழியை மேற்கொண்ட கிறித்தவர்கள் என்று பல அறிஞர்கள் தங்கள் உரைகளில் கூறுகின்றார்கள்.

    தஜ்ஜாலின் பாதிப்பிலிருந்து தம்மைக் காத்துக் கொள்ள விரும்புபவர்கள் குகை அத்தியாயத்தின் முதல் பத்து வசனங்களை நினைவு படுத்திக் கொள்ளட்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறிய ஹதீஸ்; உள்ளது என்று ஓர் அறிஞர் கூறுகின்றார். தஜ்ஜால் என்பதற்கு ஏசு எதிர்ப்பாளர் என்றும் குழப்பவாதி என்றும் பொருள் இருப்பதாகவும் அவர் குறிப்பிடுகின்றார். ஆகவே இதிலிருந்து தஜ்ஜால் யாராக இருக்க முடியும் என்பதையும் நாம் அறிய முடியும் என்பது அவரின் வாதம்.

    பேராசிரியர் அமீருத்தீன் அவர்கள் நினைவு படுத்தி எழுதித்தந்த செய்தி இதுதான்.

    அந்தச் செய்தியிலிருந்து நாம் ஆச்சரியமான உண்மையைத் தெரிந்து கொள்கிறோம்.

    ஈஸா (அலை) அவர்களுக்கு இறைவன் இஞ்சீல் எனும் வேதத்தை வழங்கியதாக திருக்குர்ஆன் பல இடங்களில் கூறுகின்றது.

    ஆனால் கிறித்தவ சமுதாயத்திடம் அந்த வேதம் இருக்கின்றதா என்றால் நிச்சயமாக இல்லை எனலாம்.

    ஏனெனில் பைபினின் புதிய ஏற்பாடு என்பது இயேசுவுக்கு கடவுள் வழங்கியதன்று. மாறாக ஏசுவைப் பற்றி மற்றவர்கள் எழுதிய குறிப்புகள் தான் புதிய ஏற்பாடு.

    பைபிளின் பல இடங்களில் இயேசு, ராஜ்ஜியத்தின் சுவிஷேசத்தைப் பிரசங்கித்தார் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

    ராஜ்ஜியத்தின் சுவிஷேசம் என்பதை மறைத்து விட்டு ஈஸா நபியைப் பற்றி உண்மையையும் பொய்யையும் கலந்து எழுதியதே பைபிள். (அதிக விபரங்களுக்கு இதுதான் பைபிள் என்ற நமது நூலைப் பார்வையிடுக!)

    எந்த இறைவேதத்தை அவர்கள் மறைத்தார்களோ அதைத்தான் இயேசுவின் வழிவந்த நல்ல மனிதர்கள் தங்களுடன் எடுத்துக் சென்று குகையில் தங்கினார்கள் என்று முடிவு செய்யப் போதுமான காரணம் இருக்கிறது.

    ‘குர்ஆனை ஒத்திருக்கின்றது’ என்பது தான் அந்தச் சுருள்களைப் படித்த கிறித்தவ அறிஞர்களின் கருத்தாகும்.

    இஞ்சீல் எனும் வேதத்தை குர்ஆன் மெய்ப்பிப்பதாக திருக்குர்ஆனும் பல இடங்களில் குறிப்பிடுகின்றது.

    அடுத்ததாக அதை வாசித்த பாதிரியார்கள் திட்டமிட்டு மறைத்ததும் அந்தக் கருத்தை உறுதிப்படுத்துகின்றது. இதுதான் இயேசுவின் வேதமாக இருக்க முடியும். இது அம்பலமானால் காலா காலமாக தாங்கள் போதித்த கொள்கைக்கு சாவுமணி அடிக்கப்படும் என்று இவர்கள் அஞ்சியதே இதை மேலும் உறுதிப்படுத்துகின்றது.

    மனிதர்களால் எழுதப்பட்ட ஏட்டுக்கு இவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளித்து இறைவன் கூறியிருக்க மாட்டான் என்பதும் இக்கருத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்துகின்றது.

    குகைவாசிகளும் (இவர்கள் திட்டமிட்டு மறைத்த) அந்த ஏட்டுக்குரியவர்களும் நமது அத்தாட்சிகளில் ஆச்சரியமானவர்கள் என்ற எண்ணுகிறீர்களா? என்ற வசனத்தை வாசிக்கும் போது நம்மையும் அறியாமலே நாம் ஆச்சரியத்தின் விளிம்புக்குச் சென்று விடுகின்றோம்.

18:9 அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகள்

அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகள்  

    குகைவாசிகள் வரலாற்றைக் கூறும் ஒன்பது முதல் இருபத்தாறு வரையுள்ள வசனங்களின் தமிழாக்கத்தை இதுவரை நாம் கண்டோம். இனி ஒவ்வொரு வசனத்திற்குரிய விளக்கத்தை விரிவாகப் பார்ப்போம்.  

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا    

       ‘குகை மற்றும் ரகீம் உடையவர்கள் நமது அத்தாட்சிகளில் ஆச்சர்யமானவர்கள் என்று நீர் கருதுகின்றீரா?’ (அல்குர்ஆன் 18:09)

    என்று இவ்வரலாற்றை இறைவன் கூறத் துவங்குகின்றான்.

    எந்த மனிதனும் வருடக்கணக்கில் உறங்கிட முடியாது. பலநூறு வருடங்கள் உறங்கி விட்டு மீண்டும் விழித்தெழ முடியாது என்பதை மனிதன் சந்தேகமற அறிந்திருக்கிறான். பத்து நாட்கள் ஒருவர் உறக்கத்திலேயே இருக்கிறார் என்று கூறப்பட்டால் கூட அதை மனிதன் நம்ப மாட்டான். பலநூறு நாட்கள் அல்ல. பலநூறு வருடங்கள் சில பேர் தூக்கத்தில் கழித்து விட்டு ஏதும் அறியாதவர்கள் போல் விழித்தெழுந்தார்கள் என்று கூறினால் எந்த மனிதனாலும் அதை நம்ப முடியாது.

    இத்தகைய ஒரு நிகழ்ச்சி நிச்சயம் நடந்திருக்க முடியாது என்றே மனிதன் நினைப்பான். எனவே தான் இந்த அற்புத வரலாற்றைக் கூறுவதற்கு முன்னால் மனிதர்கள் அதை நம்புவதற்குரிய காரணங்களை இங்கே முதலில் குறிப்பிடுகிறான்.

    மனிதர்களே! இதை உங்களது நிலையிலிருந்து நோக்காதீர்கள். இதைக் குகைவாசிகளின் சாதனை எனவும் கருதாதீர்கள். இதை நிகழ்த்திக் காட்டியவன் யார் என்ற கோணத்தில் இதைச் செவிமடுங்கள்.

    இது உங்களையெல்லாம் படைத்து பரிபாலித்து வரும் சர்வசக்தனாகிய நான் நிகழ்த்திக் காட்டிய அற்புதமாகும். நான் இவ்வுலகில் எண்ணிலடங்கா அற்புதங்களை நிகழ்த்திக் காட்டியுள்ளேன். அந்த அற்புதங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது இது மிகவும் சாதாரணமான நிகழ்ச்சி தான் என்று விளங்குவதற்காகவே ‘நமது அத்தாட்சிகளில் இது அதிசயமானது என நினைக்கிறீரா?’ என்ற கேட்கிறான்.

    வானங்களையும் பூமியையும் படைத்திருப்பது, எண்ணற்ற கோள்களைப் படைத்து அந்தரத்தில் மிதக்க விட்டிருப்பது, கோடானு கோடி உயிரினங்களைப் படைத்து அவற்றுக்குள் அதிசயங்களை நிகழ்த்தி வருவது, இவை யாவும் திட்டமிட்டபடி சீராக இயங்குவது போன்ற பேராச்சரியங்களைப் பார்க்கும் மனிதன் – இந்த அதிசயங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் ஒன்றுமே இல்லை என்று சொல்லத் தக்க குகைவாசிகள் பற்றிய நிகழ்ச்சியை எவ்வாறு நம்ப மறுக்க முடியும்?

    இறைவனால் எதுவும் இயலும் என்பதை நம்புகின்ற மக்களுக்கு இதை நம்புவதற்கு எந்தத் தயக்கமும் இருக்காது. இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகத் தான் துவக்கத்திலேயே தனது எண்ணற்ற அற்புதங்களை நினைவு படுத்திக் காட்டுகிறான்.

    இறைவனை நம்புகின்ற மக்களைப் பொறுத்த வரை அவர்கள் இந்நிகழ்ச்சியை நம்பிட இவ்வசனத்தில் இறைவன் எழுப்பியுள்ள கேள்வியே போதுமானதாகும்.

    ஆனால் இறைவனையும் இறைவனது ஆற்றலையும் நம்பாதவர்கள் இதை எப்படி நம்புவார்கள்? இது போன்ற அற்புதங்கள் உங்கள் மார்க்கத்தில் இருப்பதை விட அதிகமாகவும் பிரம்மாண்டமாகவும் ஏனைய மதங்களில் இருக்கின்றனவே! என்றெல்லாம் கேள்வி கேட்பவர்கள் இதை நம்ப வேண்டுமானால் இதற்கான தடயங்களைக் காட்ட வேண்டும். அப்போது தான் அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வார்கள். நம்பிக்கை கொள்ளாவிட்டாலும் ஆட்சேபனை செய்யாமலாவது இருப்பார்கள்.

    இவர்களது வாதத்தையும் திருக்குர்ஆன் கவனத்தில் கொள்கிறது. திருக்குர்ஆனில் கூறப்படும் அற்புதமான நிகழ்ச்சிகளுக்குரிய தடயங்கள் இன்றளவும் கிடைத்துக் கொண்டிருப்பது தான் இஸ்லாத்தின் தனிச் சிறப்பாகும்.

    நூஹ் நபியவர்கள் காலத்தில் மாபெரும் வெள்ளப் பிரளயம் எற்பட்டது. நூஹ் நபியவர்களும் அவர்களை ஏற்றவர்களும் கப்பல் தயாரித்து அதில் ஏறிக் கொள்ள, மற்றவர்கள் அடியோடு அழிக்கப்பட்டார்கள் என்ற அற்புத வரலாற்றை திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது. அப்போது ஏற்பட்ட வெள்ளப் பிரளயத்தினால் மலை உயரத்துக்கு தண்ணீர் உயர்ந்தது எனவும் திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது. மலை உயரத்துக்கு மேல் தண்ணீர் மட்டம் உயர்வதை யாராலும் நம்ப முடியாது.

    இந்த அற்புத நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்திய இறைவன், ‘வெள்ளம் வடியத் துவங்கிய போது நூஹ் நபியின் கப்பல் ஜூதி மலை மீது அமர்ந்தது’ (அல்குர்ஆன் 11:44) என்று கூறுகிறான்.

    மலையின் மீது அமர்ந்த கப்பல் பனிப்பொழிவுகளால் மறைக்கப்பட்டு பாதுகாக்கப்பட்டு வந்தது. பின்னர் இம்மலை மீது உள்ள கப்பலை மனிதர்கள் கண்டு பிடித்தனர். இவ்வளவு உயரமான மலை மீது கப்பலைக் கொண்டு போய் யாரும் வைத்திருக்க முடியாது. மலை மட்டத்திற்கு தண்ணீர் இருந்தால் மட்டுமே கப்பல் மலை உச்சிக்கு வர முடியும் என்ற முடிவுக்கு வந்து அந்த அதியச நிகழ்ச்சியை உண்மைப் படுத்தினார்கள்.

    கடலை இரு கூறாகக் கிழித்து மூஸா நபி காப்பாற்றப் பட்டதும், பிர்அவ்ன் என்ற கொடுங்கோலன் அழிக்கப்பட்டதும் நாம் அறிந்த வரலாறு. திருக்குர்ஆன் கூறும் போது இவ்வரலாற்றை இறை நம்பிக்கை அற்றவர்களால் நம்ப முடியாது.

    கடல் எப்படிப் பிளந்து வழிவிடும் என்று அவர்கள் வியப்படைவார்கள். இதன் காரணமாகத் தான் கடல் பிளந்த வரலாற்றைக் கூறிய இறைவன் பிர்அவ்னின் உடலை நாம் பாதுகாத்து எதிர் காலத்துக்கு படிப்பினையாக்குவோம் (அல்குர்ஆன் 10:92) என்று கூறுகிறான். இறைவன் பாதுகாத்த அந்த தடயம் – பிர்அவ்னின் உடல் கண்டு பிடிக்கப்பட்டு இன்றளவும் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றது. அந்த அற்புத நிகழ்ச்சிக்குரிய வரலாற்றைத் தடயமாக அவனது உடல் அமைந்துள்ளது.

    இதே போல் குகை வாசிகள் குறித்த நிகழ்ச்சியிலும் இறைநம்பிக்கையற்றவர்கள் சந்தேகம் கொள்வார்கள் என்பதை நன்றாக அறிந்து வைத்துள்ள இறைவன் அந்த நிகழ்ச்சிக்கும் அற்புதமான தடயத்தை விட்டு வைத்துள்ளான்.

    அந்தத் தடயத்தைக் காணும் உலகம் அதிசயித்து பிரமிக்கிறது.

    அந்தத் தடயம் குறித்தும் இதே வசனத்திலேயே வல்ல இறைவன் குறிப்பிடுகிறான்.

    அந்த தடயம் என்ன என்பதை அடுத்த இதழில் பார்ப்போம்.

18:9 குகைவாசிகள் வரலாறு

குகைவாசிகள் வரலாறு    

     ‘அந்தக் குகை’ எனும் பெயர் பெற்ற இந்த அத்தியாயத்தின் எட்டு வசனங்களுக்கான விளக்கத்தை இதுவரை நாம் பார்த்தோம்.

    ஒன்பதாம் வசனம் முதல் 26வது வசனம் வரை கடந்த காலத்தில் நடந்த ஒரு வரலாறு மிகவும் சுருக்கமாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த வரலாறு ஒரு குகையுடன் தொடர்புடையதாக இருப்பதால் தான் இந்த அத்தியாயத்திற்கு ‘அந்தக் குகை’ – அல் கஹ்ஃப் என்ற பெயர் வந்தது.

    முதலில் அந்த வசனங்களின் தமிழாக்கத்தைத் தொடராகப் பார்த்து விட்டு அதன் விளக்கத்தைப் பின்னர் பார்ப்போம்.

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا    

    9. குகை மற்றும் ரகீம் வாசிகள் நமது அத்தாட்சிகளில் மிகவும் அதிசயமானவர்கள் என எண்ணிக் கொள்கிறீரா?

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا    

    10. அந்த இளைஞர்கள் குகையின் பால் ஒதுங்கியதை நினைவு கூர்வீராக! எங்கள் இறைவா! உன்புறத்திலிருந்து அருளை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக! மேலும் எங்கள் காரியங்களில் நேர்வழியை எங்களுக்காகக் காட்டுவாயாக என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

فَضَرَبْنَا عَلَى آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا    

    11. அக்குகையில் குறிப்பிட்ட ஆண்டுகள் அவர்களின் காதுகளை நாம் அடைத்தோம். (உறங்கச் செய்தோம் என்பதை காதுகளை அடைத்தோம் என்று கூறப்படுவது அரபு மொழியில் வழக்கமாக இருந்தது.)

ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا    

    12. இரு கூட்டத்தினரில் அவர்கள் தங்கிய காலம் பற்றி நன்கறிந்தவர்கள் யார் என்பதை நாம் அறிவதற்காக பின்னர் அவர்களை நாம் எழுப்பினோம்.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُم بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى    

    13. அவர்களது வரலாற்றை உண்மையுடன் நாம் உமக்குக கூறுகிறோம். நிச்சயமாக அவர்கள் இளைஞர்களாவர். அவர்கள் தம் இறைவனை நம்பினார்கள். மேலும் அவர்களுக்கு நேர்வழியை நாம் அதிகப்படுத்தினோம்.

وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا    

    14. எங்கள் இறைவன், வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இறைவனாவான். அவனையன்றி (யாரையும்) கடவுளாக நாம் பிரார்த்திக்கவே மாட்டோம். அவ்வாறு செய்தால் நாங்கள் வரம்பு மீறிய சொல்லைக் கூறியவர்களாவோம் என்று அவர்கள் (துணிவுடன்) நின்ற போது அவர்களின் உள்ளங்களை நாம் மேலும் பலப்படுத்தினோம்.

هَؤُلَاء قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ آلِهَةً لَّوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِم بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا    

    15. நமது சமுதாயத்தினராகிய இவர்கள் அவனை விடுத்து பல கடவுள்களை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்கள். அவர்கள் தங்களுக்காக தெளிவான சான்றைக் கொண்டு வர வேண்டாமா? அல்லாஹ்வின் மீது பொய்யை இட்டுக் கட்டுபவனை விட அதிக அநியாயக்காரன் யார்? (எனவும் அவர்கள் கூறினார்கள்.)

وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِّن رَّحمته ويُهَيِّئْ لَكُم مِّنْ أَمْرِكُم مِّرْفَقًا    

    16. இவர்களை விட்டும், அல்லாஹ்வைத் தவிர எவற்றை வணங்குகிறார்களோ அவற்றை விட்டும், நீங்கள் விலகும் போது அந்தக் குகையில் தஞ்சமடையுங்கள்! உங்கள் இறைவன் தனது அருளை வாரி வழங்குவான். மேலும் உங்கள் காரியத்தில் எளிமையான போக்கிடத்தை உங்களுக்கு அவன் ஏற்படுத்துவான் (என்று தமக்குள் கூறிக் கொண்டனர்)

وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَاوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِّنْهُ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا    

    17. சூரியன் உதிக்கும் போது அவர்களது குகையின் வலப்புறத்தில் காய்வதையும் அது மறையும் போது அவர்களின் இடப்புறமாக அது அவர்களைக் கடந்து செல்வதையும் நீர் காண்பீர். அவர்கள் அக்குகையின் விசாலமான இடத்தில் உள்ளனர். இது அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளில் ஒன்றாகும். அல்லாஹ் யாருக்கு வழிகாட்டினானோ அவன் தான் நேர்வழி பெற்றவன். யாரை வழிகேட்டில் விட்டு விடுகிறானோ அவருக்கு வழிகாட்டும் பொறுப்பாளரைப் பெற்றுக் கொள்ள மாட்டீர்.

وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ وَكَلْبُهُم بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا    

    18. அவர்கள் விழித்துக் கொண்டிருப்பவர்களாகக் காண்பீர். அவர்கள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மேலும் அவர்களை வலப்புறமும் இடப்புறமும் நாம் புரட்டுவோம். குகையின் வாசலில் அவர்களின் நாய் முன்னங்கால்களை விரித்து வைத்துள்ளது. அவர்களை நீர் பார்த்திருந்தால் அவர்களை விட்டு வெருண்டோடியிருப்பீர். அவர்களைக் குறித்து பயத்தால் நிரப்பப்படுவீர்.

وَكَذَلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءلُوا بَيْنَهُمْ قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَا أَزْكَى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا    

    19. அவர்கள் தமக்கிடையே விசாரித்துக் கொள்வதற்காக அவர்களை நாம் எழுப்பினோம். எவ்வளவு நாட்கள் தங்கியிருப்பீர்கள் என்று அவர்களில் ஒருவர் கேட்டார். ஒருநாள் அல்லது ஒருநாளில் ஒரு பகுதி தங்கியிருப்போம் என்று அவர்கள் கூறினார்கள். நீங்கள் தங்கியது குறித்து உங்கள் இறைவனே நன்கறிந்தவன் என்றும் கூறினார்கள். உங்களில் ஒருவரை இந்த வெள்ளிக் காசுடன் அந்த நகருக்கு அனுப்புங்கள். தூய்மையான உணவு எது என்பதைக் கவனித்து அதிலிருந்து உங்களுக்கு உணவை அவர் கொண்டு வரட்டும். மேலும் அவர் கவனத்துடன் இருக்கட்டும். அவர் உங்களைப் பற்றி எவருக்கும் அறிவித்து விடக்கூடாது (எனவும் கூறினார்கள்.)

إِنَّهُمْ إِن يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَلَن تُفْلِحُوا إِذًا أَبَدًا    

    20. அவர்கள் உங்களை அறிந்து கொண்டால் உங்களைக் கல்லால் அடித்தே கொன்று விடுவார்கள். அல்லது அவர்களது மார்க்கத்தில் உங்களை மாற்றி விடுவார்கள். அவ்வாறு செய்தால் நீங்கள் ஒருக்காலும் வெற்றி பெறவே மாட்டீர்கள் (எனவும் கூறிக் கொண்டார்கள்.)

وَكَذَلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَا إِذْ يَتَنَازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِم بُنْيَانًا رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًا    

    21. அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி உண்மையானது என்றும் கியாமத் நாளில் எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை என்றும் அவர்கள் அறிந்து கொள்வதற்காக (இவர்களைப் பற்றி) அவர்களுக்கு (அவ்வூராருக்கு) நாம் வெளிப்படுத்தினோம். அவர்கள் தமது காரியத்தில் தங்களுக்கிடையே கருத்து வேறுபாடு கொண்டதை நினைவு கூர்வீராக! இவர்கள் மீது ஒரு கட்டடத்தை எழுப்புங்கள் என்று கூறினார்கள். அவர்களைப் பற்றி அவர்களின் இறைவன் நன்கறிந்தவன். இவர்கள் மீது நாம் ஒரு வழிபாட்டுத் தலத்தை ஏற்படுத்துவோம் என்று காரியத்தில் மிகைத்தவர்கள் கூறினார்கள்.

سَيَقُولُونَ ثَلَاثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَاء ظَاهِرًا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا    

    22. மூன்று பேர். அவர்களில் நான்காவது அவர்களது நாய் என்று கூறுவார்கள். ஐந்து பேர். அவர்களில் ஆறாவது அவர்களின் நாய் என்றும் மறைவானதை யூகம் செய்து கூறுகின்றனர். ஏழு பேர். அவர்களில் எட்டாவது அவர்களின் நாய் என்றும் கூறுகின்றனர். அவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்து என் இறைவனே நன்கு அறிந்தவன் என்று கூறுவீராக! குறைவானவர்களைத் தவிர அவர்களை யாரும் அறிய மாட்டார்கள். எனவே அவர்கள் விஷயத்தில் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தவை தவிர வேறு விவாதம் செய்ய வேண்டாம். மேலும் அவர்கள் குறித்து இவர்களில் எவரிடமும் விளக்கம் கேட்காதீர்.

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا    

    23. இதை நாளைக்கு நிச்சயாக நான் செய்பவன் என்று எந்த விஷயம் குறித்தும் நீர் கூற வேண்டாம்.

إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا   

  24. அல்லாஹ் நாடினால் தவிர! மறந்து விட்டால் உமது இறைவனை நினைவு கூர்வீராக! இதை விட நெருக்கமான காலத்தில் என் இறைவன் எனக்கு வழி காட்டக் கூடும் என்றும் கூறுவீராக!

وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلَاثَ مِئَةٍ سِنِينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا   

   25. அவர்கள் தங்கள் குகைகளில் முன்னூறு ஆண்டுகள் தங்கினார்கள். மேலும் ஒன்பதை அதிகமாக்கினார்கள்.

قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ مَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا   

    26. அவர்கள் தங்கியது குறித்து அல்லாஹ் நன்கறிந்தவன் என்று கூறுவீராக! வானங்கள் மற்றும் பூமியின் மறைவானது அவனுக்கே உரியது. என்னே அவனது பார்வை! என்னே அவனது கேள்வி! அவனைத் தவிர அவர்களுக்கு எந்தப் பொறுப்பாளனும் இல்லை. அவன் தனது அதிகாரத்தில் யாரையும் கூட்டு சேர்க்க மாட்டான்.

    குகைவாசிகள் குறித்து குர்ஆன் கூறும் வரலாறு இதுதான். திருக்குர்ஆனில் எத்தனையோ வசனங்களுக்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் விளக்கம் அளித்திருப்பதை நாம் அறிந்திருக்கிறோம். ஆனால் ஆச்சரியமான உண்மை என்னவென்றால் குகைவாசிகளின் வரலாறு குறித்து இவ்வசனங்களில் கூறப்பட்டதைத் தவிர நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு வார்த்தையும் கூறவில்லை. இவ்வசனங்களில் கூறப்பட்டதை விட மேலதிகமாக யார் எதைக் கூறினாலும் அவை வெறும் கற்பனையே தவிர வேறில்லை. மேற்கண்ட வசனங்களுக்கிடையே இது குறித்து அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன் என்று கூறப்படுவதால் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மேலதிகமாக எந்த விளக்கமும் கூறாமல் இருந்தது ஆச்சரியப் படக்கூடிய விஷயம் அன்று.

    எனவே இவ்வசனங்களில் கூறப்பட்டவைகளை மட்டும் அடிப்படையாக வைத்துத் தான் அவர்களின் வரலாற்றை நாம் அறிந்து கொள்ளும் நிலையில் இருக்கிறோம்.

    ஆனால் கவலைப்பட வேண்டிய அம்சம் என்னவென்றால் எது குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள கூட எதையும் மேலதிகமாகக் கூறவில்லையோ அது பற்றி விரிவுரை என்ற பெயரில் கட்டுக்கதைகளைப் புனைந்து எழுதியுள்ளனர்.

    இவ்வசனங்களில் இருந்து நாம் அறிந்து கொள்ளும் வரலாறு என்ன? விரிவுரை என்ற பெயரில் இட்டுக்கட்டப் பட்டவை யாவை? என்பதை இனி காண்போம்.

18:7,18:8 செல்வமும் வறுமையும்

செல்வமும் வறுமையும்        

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ، وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا   

    ‘அவர்களில் அழகிய நல்லறம் செய்பவர் யார் எனச் சோதிப்பதற்காக இந்தப் பூமியின் மேல் உள்ளவைகளை அதற்கு அலங்காரமாக நிச்சயமாக நாம் ஆக்கியுள்ளோம். மேலும் அதன் மேல் உள்ளதை வறண்ட மண்ணாகவும் நாம் ஆக்கக் கூடியவர்களே!’. (அல்குர்ஆன் 18:07,08)        

    கடவுளை எல்லா மதத்தவர்களும் நம்புகின்றனர். ஆனால் மற்ற எந்தச் சமயத்தவர்களையும் விட முஸ்லிம்களின் கடவுள் நம்பிக்கை வலிமை மிக்கதாக இருப்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது.

    பக்திமான்களாக இருந்தவர்கள் கூட தங்கள் வாழ்க்கையில் துன்பங்களைச் சந்திக்கும் போது நாத்திகர்களாகி விடுவதை மற்ற மதத்தவர்களிடம் சர்வ சாதாரணமாகக் காண்கிறோம்.

    கடவுள் என இவர்கள் நம்புகின்ற கற்சிலைகளுக்கு முன்னால் நின்று கொண்டு அதைத் திட்டுகின்ற காட்சியையும் மண்ணை வாரி தூற்றுகின்ற காட்சியையும் பிற மதத்தவர்களிடம் சர்வ சாதாரணமாக காண் முடிகின்றது. ‘கடவுளே! உனக்கு கண் இருக்கிறதா?’ என்றெல்லாம் துன்பம் வரும் வேளையில் புலம்புகின்றவர்களையும் நாம் பார்க்கிறோம்.

    கடவுளை நம்புகின்ற மற்ற மதத்தவர்களிடம் காணப்படும் இந்தக் கோளாறு முஸ்லிம்களிடம் காணப்படுவதில்லையே அது ஏன்?

    மற்ற மதத்தினர் தவறான அடிப்படையின் மீது தங்கள் நம்பிக்கை எனும் மாளிகைகளை எழுப்பிக் கொண்டது தான் இதற்குக் காரணம்.

    இவ்வுலகில் வாழ்கின்ற மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரே மாதிரியான செல்வச் செழிப்புடனும் வசதி வாய்ப்புகளுடனும் இருப்பதில்லை. சிலர் அதிகமான வசதிகளையும் பதவிகளையும் பெற்றுள்ளனர். பலர் இத்தகைய வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்க வில்லை. இதற்குக் காரணம் என்ன என்பதை விளக்கும் போது மற்ற மதங்கள் செய்கின்ற தவறுகள் தான் அடிப்படைக் கோளாறு எனலாம்.

    நீ கடவுள் மீது பக்தியுடன் இருந்தால் உனக்கு எண்ணற்ற வசதிகள் கிடைக்கும் என்று ஏழைகளிடம் அம்மதங்கள் பேசுகின்றன. சென்ற பிறவியில் நல்ல பக்திமானாக இல்லாததே நீ இப்போது ஏழையாக இருப்பதற்குக் காரணம் என்று அவனுக்கு அறிவுரை கூறுகின்றன.

    இது போல் வசதி வாய்ப்புகளுடன் உள்ளவனை நோக்கி, கடவுள் உன் மீது அன்பாய் இருக்கிறார். நீ நல்லவனாக இருப்பதால் தான் இந்த நிலையை அடைந்திருக்கிறாய் என்றும் சென்ற பிறவியில் நீ நல்லவனாக இருந்ததால் தான் இந்த உயர்ந்த நிலை கிடைத்தது என்றும் பேசுகின்றன.

    செழிப்பாய் இருந்தவனுக்கு ஒரு நட்டம் ஏற்பட்டால் இவன் என்னவோ செய்திருப்பான் என்று கூறுவதும் இதனால் இப்படி ஏற்பட்டது என்று பேசுவதும் இந்த நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடுதான்.

    கீழ் நிலையில் இருந்த ஒருவனுக்கு நல்ல நிலை ஏற்பட்டால் அவன் கொடுத்து வைத்திருக்கிறான். இவன் புண்ணியம் செய்திருப்பான் என்று காரணம் கூறுவதற்கும் இந்த நம்பிக்கை தான் காரணம்.

    இந்த நம்பிக்கை ஆழமாக பதிந்த பிறகு ஒரு கேடுகெட்டவன் உயர்ந்த நிலையை அடைவதைப் பார்க்கும் போதுமு; ஒரு நல்லவன் சொல்லொனாத் துன்பத்தை அடையும் போதும் கடவுள் நம்பிக்கையே அவன் உள்ளத்திலிருந்து விலகி விடுகிறது. மதத்தை வளர்ப்பதற்காக பொய்யான காரணங்களைக் கூறி நம்மை ஏமாற்றி விட்டனர் என்று அவனுக்குக் கோபம் ஏற்படுகின்றது. இதனால் தான் கடவுள் (?) மீதே மண்ணை வாரித் தூற்ற முடிகின்றது.

    ஆனால் இஸ்லாம் பொய்யான காரணங்களைக் கூறி மக்களை ஏமாற்றவில்லை. பொய்யான வாக்குறுதிகள் எதனையும் அளிக்கவில்லை. எது உண்மையோ அதை மட்டுமே கூறுகின்றது.

    இவ்வுலகில் உள்ள ஏழைகள் பலரை நாம் பார்க்கிறோம். அவர்கள் அனைவரும் கெட்டவர்களாக இருப்பதில்லை. அது போல் அனைவரும் நல்லவர்களாகவும் இருப்பதில்லை. அவர்களின் ஏழ்மை நிலைக்கும் அவர்களது பாவ புண்ணியத்திற்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை என்பது கண்கூடாகத் தெரிகின்ற உண்மை.

    அது போல் செல்வந்தர்களிலும் நல்லவர்களும் கெட்டவர்களும் கலந்தே உள்ளனர். இவர்களின் செல்வ நிலைக்கும் பாவ புண்ணியத்திற்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாமலிருப்பதைக் காண்கிறோம்.

    இந்த நிதர்சனமான உண்மையை அப்படியே கூறுகின்ற ஒரே மார்க்கம் இஸ்லாம் மட்டுமே!

    இவ்வுலகில் நல்ல வசதி வாய்ப்புகளுடன் இருப்பதற்கும் நல்லவர்களாக இருப்பதற்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை. இந்த வசதிகளைப் பெற்ற பிறகும் நீங்கள் நல்லவர்களாக வாழ்கிறீர்களா என்று சோதித்துப் பார்க்கவே இவை வழங்கப்பட்டுள்ளன. வசதிகள் வந்த பின் அதன் காரணமாக ஆணவம் பிடித்து அலைந்தால் நீ கெட்டவனாவாய்! அதை மற்றவருக்கு வாரி வழங்கி நற்செயல்களில் உன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டால் நல்லவனாவாய் என்று இஸ்லாம் கூறுகின்றது.

    அது போல் நீ வசதி வாய்ப்புகளைப் பெறவில்லை என்பதால் நீ கெட்டவன் இல்லை. இந்த வறுமையின் காரணமாக நீ தடம் மாறுகிறாயா அல்லது தடம் புரளாமல் உறுதியாக நிற்கிறாயா? என்று சோதித்துப் பார்க்கவே இந்த நிலை என்று இஸ்லாம் கூறுகின்றது.

    செழிப்பு வறட்சி இரண்டுமே இரண்டு வகையான பரீட்சைகள் என்று இஸ்லாம் கூறுகின்ற காரணத்தினால் தான் முஸ்லிம்கள் எத்தகைய துன்பத்தை அடைய நேர்ந்தாலும் அவர்கள் அதைப் பொறுத்துக் கொள்கின்றனர். கடவுளே உனக்கு கண்ணில்லையா என்று கேட்பதில்லை.

    இரண்டு நிலையில் எது ஏற்பட்டாலும் இரண்டும் சோதனைதானே தவிர நம்மை நல்லவன் கெட்டவன் என்று வழங்கப்படும் தீர்ப்பு அல்ல. இனிமேல்தான் தீர்ப்பு வழங்கப்படவுள்ளது. அங்கே நல்ல தீர்ப்பு பெறுவதற்காக வறட்சியிலும் செழிப்பிலும் நிலை குலையாமல் இருக்க வேண்டும் என்று உறுதியான அடிப்படையின் மீது முஸ்லிம்களின் நம்பிக்கை எழுப்பப்பட்டுள்ளது.

    அல் கஹ்ஃப் அத்தியாயத்தின் ஏழாவது வசனமும் அந்த அடிப்படையைத் தான் சொல்லித் தருகின்றது. இப்பூமியில் உள்ள செழிப்புகள் யாவும் நீங்கள் நல்லவர்களாக நடக்கிறீர்களா என்று சோதித்துப் பார்ப்பதற்குத் தான் என்று கூறி முஸ்லிம்களின் நம்பிக்கையைப் பலமான அஸ்திவாரத்தின் மீது எழுப்புகின்றது. பின்வரும் வசனங்களும் இந்த வசனத்தின் விளக்கவுரைகளாகத் திகழ்கின்றன.

    ‘நிச்சயமாக நாம் உங்களை ஓரளவு அச்சத்தாலும் பசியாலும் பொருள்கள், உயிர்கள், விளைச்சல்கள் ஆகியவற்றின் இழப்பாலும் சோதிப்போம். ஆனால் பொறுமையுடையோருக்கு (நபியே!) நீர் நன்மாராயங் கூறுவீராக! (பொறுமையுடையோராகிய) அவர்களுக்குத் துன்பம் ஏற்படும் போது ‘நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்விற்கே உரியவர்கள். நிச்சயமாக நாம் அவனிடமே திரும்பிச் செல்வோம்’ என்று கூறுவார்கள்’ ( அல்குர்ஆன் 2:155,156)

    ‘(முஃமின்களே!) உங்கள் பொருள்களிலும் உங்கள் ஆத்மாக்களிலும் திடமாக நீங்கள் சோதிக்கப் படுவீர்கள். உங்களுக்கு முன் வேதம் கொடுக்கப்பட்டோரிடமிருந்தும் இணை வைத்து வணங்குவோரிடமிருந்தும் நிந்தனைகள் பலவற்றையும் செவிமடுப்பீர்கள். ஆனால் நீங்கள் பொறுமையை மேற்கொண்டு (இறைவனிடம்) பயபக்தியோடு இருந்தீர்களானால் நிச்சயமாக அதுவே எல்லாக் காரியங்களிலும் (நன்மையைத் தேடித் தரும்) தீர்மானத்திற்குரிய செயலாகும்’. ( அல்குர்ஆன் 3:186)

    ‘ஒவ்வொர் ஆத்மாவும் மரணத்தைச் சுவைப்பதாகவே இருக்கிறது. பரீட்சைக்காக கெடுதியையும் நன்மையையும் கொண்டு நாம் உங்களைச் சோதிக்கிறோம். பின்னர் நம்மிடமே நீங்கள் மீட்கப் படுவீர்கள்’. ( அல்குர்ஆன் 21:35)

    ‘இன்னும்; மனிதர்களில் (ஓர் உறுதியுடன் இல்லாமல்) ஓரத்தில் நின்று கொண்டு அல்லாஹ்வை வணங்குகிறவனும் இருக்கிறான். அவனுக்கு ஒரு நன்மை ஏற்படுமாயின் அதைக் கொண்டு அவன் திருப்தியடைந்து கொள்கின்றான். ஆனால் அவனுக்கு ஒரு சோதனை ஏற்படுமாயின் அவன் (தன் முகத்தை) அல்லாஹ்வை விட்டும் திருப்பிக் கொள்கின்றான். இத்தகையவன் இம்மையிலும் மறுமையிலும் நஷ்டமடைகிறான். இது தான் தெளிவான நஷ்டமாகும்’. ( அல்குர்ஆன் 22:11)

    ‘இறைவன் மனிதனுக்கு கண்ணியப்படுத்தி பாக்கியம் அளித்து அவனைச் சோதிக்கும் போது அவன் ‘என் இறைவன் என்னைக் கண்ணியப்படுத்தியுள்ளான்’ என்று கூறுகின்றான். எனினும் அவனுடைய உணவு வசதிகளைக் குறைத்து அவனை (இறைவன்) சோதித்தாலோ அவன், ‘என் இறைவன் என்னைச் சிறுமைப்படுத்தி விட்டான்’ என்று கூறுகின்றான்’. (அல்குர்ஆன் 89:15,16)

    எனவே செல்வமும் வறுமையும் சோதனைக்குத் தான் என்பதை உணர்ந்து சோதனையில் தேறிட வல்ல இறைவன் அருள் புரியட்டும்.

18:7,18:8 அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகள்

அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகள்     

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ، وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا   

    ‘அவர்களில் அழகிய நல்லறம் செய்பவர் யார் எனச் சோதிப்பதற்காக இந்தப் பூமியின் மேல் உள்ளவைகளை அதற்கு அலங்காரமாக நிச்சயமாக நாம் ஆக்கியுள்ளோம். மேலும் அதன் மேல் உள்ளதை வறண்ட மண்ணாகவும் நாம் ஆக்கக் கூடியவர்களே!’. (அல்குர்ஆன் 18:07,08)   

    இவ்விரு வசனங்களில் இரண்டு செய்திகள் அடங்கியுள்ளன.

    இறைவன் எத்தகைய ஆற்றல் மிக்கவன் என்பது ஒரு செய்தி!

    மனிதர்களுக்கு இவ்வுலகில் இன்பங்களை வாரி வழங்கியிருப்பது ஏன் என்பது மற்றொரு செய்தியாகும்.

    இவ்வசனத்தில் தனது வல்லமையைக் கூற வெகு தொலைவுக்கு மனிதனை இழுத்துச் செல்லாமல் அவன் எந்த மண்ணில் வாழ்கின்றானோ அந்த மண்ணையே இதற்குக் களமாக்கிக் காட்டுகின்றான்.

    எவ்வித கவர்ச்சியும் அலங்காரமும் இல்லாமல் கட்டாந்தரையாகக் கிடந்த பூமியின் மேல் மழையை விழச்செய்து அவற்றில் மரம் செடி கொடிகளை முளைக்கச் செய்கிறான். இவ்வாறு முளைத்தவுடன் பூமிக்கு புதுப் பெண்ணின் கவர்ச்சி வந்து விடுகின்றது. இதை நாம் தான் செய்கின்றோம் என்று இங்கே சுட்டிக் காட்டுகின்றான்.

    திருக்குர்ஆனின் வேறு இடங்களில் இன்னும் அழுத்தமாகத் தனது இந்த ஆற்றலை மனிதனுக்குச் சுட்டிக் காட்டியிருக்கின்றான்.

    ‘அவனே வானத்திலிருந்து மழையை இறக்கினான். அதைக் கொண்டு எல்லா வகையான புற்பூண்டுகளையும் நாம் வெளிப்படுத்துகின்றோம். அதிலிருந்து நாம் வித்துக்களை அடர்த்தியான கதிர்களாக வெளிப்படுத்துகின்றோம். பேரிச்சை மரத்தின் பாளையிலிருந்து வளைந்து தொங்கும் பழக்குலைகளும் இருக்கின்றன. திராட்சைத் தோட்டங்களையும் (பார்வைக்கு) ஒன்று போலவும் (சுவைக்கு) வௌ;வேறாகவும் உள்ள மாதுளை, ஜைத்தூன் ஆகியவற்றையும் (நாம் வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றோம்) அவை (பூத்துக்) காய்ப்பதையும் பின்னர் கனிந்து பழமாவதையும் நீங்கள் உற்று நோக்குவீர்களாக – ஈமான் கொள்ளும் மக்களுக்கு நிச்சயமாக இவற்றில் அத்தாட்சிகள் அமைந்துள்ளன’. (திருக்குர்ஆன் 6:99)

    ‘பந்தல்களில் படர விடப்பட்ட கொடிகளும் படர விடப்படாச் செடிகளும் பேரீச்சை மரங்களும் உள்ள சோலைகளையும் புசிக்கத் தக்க விதவிதமான காய், கறி தானியங்களையும் ஒன்று போலவும் வௌ;வேறாகவும் தோற்றமளிக்கும் ஜைத்தூன் (ஒலிவம்) மாதுளை ஆகியவற்றையும் அவனே படைத்தான். ஆகவே அவை பலனளித்தால் அவற்றின் பலனிலிருந்து புசியுங்கள். அவற்றை அறுவடை செய்யும் காலத்தில் அதற்குரிய (கடமையான) பாகத்தைக் கொடுத்து விடுங்கள். வீண்விரயம் செய்யாதீர்கள். நிச்சயமாக அவன் (அல்லாஹ்) வீண் விரயம் செய்பவர்களை நேசிப்பதில்லை’. (அல்குர்ஆன் 6:141)

    ‘இன்னும் பூமியில் அருகருகே இணைந்தாற்போல் பல பகுதிகளை (அமைத்து அவற்றில்) திராட்சைத் தோட்டங்களையும் விளைநிலங்களையும் கிளைகள் உள்ளதும் கிளைகள் இல்லாததுமான பேரீச்சை (வர்க்கத்தை)யும் (அவனே உண்டாக்கினான், இவையனைத்திற்கும்) ஒரே தண்ணீர் கொண்டு தான் பாய்ச்சப் பட்டாலும் அவற்றில் சிலவற்றை வேறு சிலவற்றை விட சுவையில் நாம் மேன்மையாக்கி இருக்கிறோம். நிச்சயமாக இவற்றில் உணர்ந்தறியும் மக்களுக்குப் பல அத்தாட்சிகள் இருக்கின்றன’. (அல்குர்ஆன் 13:04)

    ‘அதனைக் கொண்டே (விவசாயப்) பயிர்களையும் ஒலிவ (ஜைத்தூன்) மரத்தையும் பேரீச்சை மரங்களையும் திராட்சைக் கொடிகளையும் இன்னும் எல்லா வகைக் கனி வர்க்கங்களிலிருந்தும் அவன் உங்களுக்காக விளைவிக்கிறான். நிச்சயமாக இதில் சிந்திக்கும் மக்கள் கூட்டத்தாருக்கு (தக்க) அத்தாட்சி இருக்கிறது’. (அல்குர்ஆன் 16:11)

    ‘இன்னும் தூர் ஸினாய் மலைக்கருகே உற்பத்தியாகும் மரத்தையும் (உங்களுக்காக நாம் உண்டாக்கினோம்) அது எண்ணையை உற்பத்தி செய்கிறது. மேலும் (ரொட்டி போன்றவற்றை) சாப்பிடுவோருக்கு தொட்டு சாப்பிடும் பொருளாகவும் (அது அமைந்துள்ளது)’. (அல்குர்ஆன் 23:20)

    ‘அவர்கள் பூமியைப் பார்க்கவில்லையா? அதில் மதிப்பு மிக்க எத்தனையோ வகை (மரம், செடி, கொடி) யாவற்றையும் ஜோடி ஜோடியாக நாம் முளைப்பித்திருக்கின்றோம்’. (அல்குர்ஆன் 26:07)

    ‘அன்றியும் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்து உங்களுக்கு வானத்திலிருந்து மழையை இறக்கி வைப்பவன் யார்? பின்னர் அதைக் கொண்டு செழிப்பான தோட்டங்களை நாம் முளைக்கச் செய்கின்றோம். அதன் மரங்களை முளைக்கச் செய்வது உங்களால் முடியாது. (அவ்வாறிருக்க) அல்லாஹ்வுடன் (வேறு) நாயன் இருக்கின்றானா? இல்லை! ஆயினும் அவர்கள் (தம் கற்பனை தெய்வங்களை அல்லாஹ்வுக்கு) சமமாக்கும் மக்களாகவே இருக்கிறார்கள்’. (அல்குர்ஆன் 27:60)

    ‘அவர்கள் (இதையும்) கவனிக்கவில்லையா? – நிச்சயமாக நாமே வறண்ட பூமியின் பக்கம் மேகங்கள் மூலமாக தண்ணீரை ஓட்டிச் சென்று அதன் மூலம் இவர்களும் இவர்களுடைய கால்நடைகளும் உண்ணக் கூடிய பயிர்களை வெளிப்படுத்துகிறோம். அவர்கள் (இதை ஆய்ந்து) நோட்டமிட வேண்டாமா?’. (அல்குர்ஆன் 32:27)

    ‘பூமி முளைப்பிக்கின்ற (புற் பூண்டுகள்) எல்லாவற்றையும் (மனிதர்களாகிய) இவர்களையும் இவர்கள் அறியாதவற்றையும் ஜோடி ஜோடியாகப் படைத்தானே அவன் மிகவும் தூய்மையானவன்’. (அல்குர்ஆன் 36:36)

    ‘நீர் பார்க்கவில்லையா? அல்லாஹ் வானத்திலிருந்து நீரை இறக்கி, அதனை பூமியில் ஊற்றுக்களில் ஓடச் செய்கிறான். அதன் பின் அதைக் கொண்டு வௌ;வேறு நிறங்களை உடைய பயிர்களை வெளிப்படுத்துகிறான். அப்பால் அது உலர்ந்து மஞ்சள் நிறமடைகிறதை நீர் பார்க்கிறீர். பின்னர் அதைக் கூளமாகச் செய்து விடுகின்றான். நிச்சயமாக இதில் அறிவுடையோருக்குப் படிப்பினை இருக்கிறது’. (அல்குர்ஆன் 39:21)

    ‘(பூமியில்) விதைப்பதை நீங்கள் கவனித்தீர்களா? அதனை நீங்கள் முளைக்கச் செய்கிறீர்களா? அல்லது நாம் முளைக்கச் செய்கிறோமா?’. (அல்குர்ஆன் 56:63,64)

    கடவுள் என்று ஒருவன் இருக்கின்றான் என்பதற்கும் அவனது வல்லமைக்கும் மண்ணில் முளைக்கும் பயிர் பச்சைகள் மிகப் பெரும் சான்றாகவுள்ளதால் தான் இதை முக்கியத்துவத்துடன் அல்லாஹ் சுட்டிக் காட்டுகின்றான்.

    இனிப்பான மாம்பழத்தை மாமரம் உற்பத்தி செய்கிறது என்றால் மாங்கொட்டையில் அந்த இனிப்பு இருக்கவில்லை. அது புதைக்கப்பட்ட மண்ணிலும் அந்த இனிப்பு இருக்க வில்லை. ஊற்றுகின்ற தண்ணீரிலோ வீசுகின்ற காற்றிலோ வெளிச்சத்திலோ இனிப்பு இருந்ததில்லை. ஆனாலும் மாம்பழங்கள் இனிக்கின்றன. இப்படிப் பல்வேறு சுவைகள் கொண்ட கனிகளை மனிதன் உண்ணும் போது அதைப் பற்றி சிந்தித்தால் ‘சூப்பர் பவர்’ உள்ள ஒருவன் ஆட்டிப் படைக்கின்றான் என்பதைச் சந்தேகமற அறிந்து கொள்வான்.

    இலைகள், பூக்கள், காய்கள், கனிகளில் தான் எத்தனை வண்ணங்கள்! அந்த வண்ணங்கள் எப்படி வந்தன? என்றெல்லாம் ஆராயும் ஒருவன் கடவுளை மறுக்கவே மாட்டான்.

    அடிக்கடி பார்த்துப் பழகியதால் நாம் இதை உரிய விதத்தில் சிந்திப்பதில்லை. மண்ணில் முளைத்தெழும் ஒவ்வொன்றிலும் கணக்கிட முடியாத அதிசயங்கள் புதைந்து கிடப்பதை இதனால் தான் நாம் சிந்திப்பதில்லை. எப்போதும் தூரத்தில் இருப்பது தான் நமக்கு அதிசயமாகத் தோன்றும். நம் பக்கத்தில் நிற்கும் அதிசயங்கள் அதிசயங்களாகத் தோன்றாது.

    மனிதன் இதைச் சிந்திக்க மாட்டான் என்பதற்காகத் தான் இம்மண்ணின் மேல் உள்ளவற்றை மண்ணுக்கு அலங்காரமாக ஆக்கினோம் என்று அல்லாஹ் கூறுகின்றான்.

    இதை மட்டும் கூறிவிட்டு நிறுத்திக் கொண்டால் கூட இதெல்லாம் இயற்கை என்று மனிதன் கூறி விடுவான்.

    நாளை வறண்ட பாலைவனமாகவும் நாம் ஆக்குவோம் என்று சேர்த்துக் குறிப்பிடுகின்றான்.

    உரிய நேரத்தில் உரிய அளவில் மழை பெய்த பிறகு இயற்கையாக முளைத்தன என்று கூறும் மனிதனே! உரிய நேரத்தில் மழை பெய்ததும் இயற்கையா? உரிய அளவில் மழை பெய்ததும் இயற்கையா? மேலப்பாளையத்தில் பெய்து விட்டு பாளையங்கோட்டையில் பெய்யாமல் இருந்ததும் இயற்கையா?

    காற்றும் குளிர்ந்து தரையும் குளிர்ந்து இதோ மழை வரப் போகின்றது என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் போது ராஜஸ்தான் பாலைவனத்தில் – அனலாய் கொதிக்கும் பூமியில் – மழையை விரட்டிச் சென்று பெய்விப்பவன் யார்?

    இதற்கு இயற்கை என்று எவனும் காரணம் சொல்ல முடியாது அல்லவா? இதனால் தான் தனது வல்லமைக்கு பசுமையை மட்டும் சான்றாகக் கூறி நிறுத்திக் கொள்ளாமல் வறட்சியை ஏற்படுத்துவதும் நாம் தான் எனக் கூறி ஆப்பு வைக்கிறான்.

    இந்த இடத்தில் ஏன் இத்தனை வருடங்களாக மழை பெய்யவில்லை என்ற கேள்விக்கு ‘இயற்கை’ என்று விடை கூற முடியாது. யாரோ ஒருவன் தான் இதற்குக் காரணமாக இருக்கின்றான் என்பது தான் இதற்கு விடையாக இருக்க முடியும்.

    இறைவனை மனிதன் நம்ப வேண்டும், அதுவும் சிந்தித்து விளங்கி நம்ப வேண்டும் என்ற காரணத்தினால் தான் இந்த சின்னஞ்சிறு சொற்றொடருக்குள் சேர்த்துக் கூறிவிடுகின்றான்.

18:6 வேண்டாம் கவலை

வேண்டாம் கவலை      

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا  

    ‘இந்தச் செய்தியை அவர்கள் நம்பவில்லையானால் அதற்காகக் கவலைப்பட்டு உம்மையே அழித்துக் கொள்வீர் போலும்’. (அல்குர்ஆன் 18:06)   

    நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கொண்டு வந்த கொள்கையை ஏற்க மறுத்தவர்களைக் கூறி விட்டு அவர்களுக்காக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் கவலை கொள்வதைப் பற்றி இவ்வசனத்தில் குறிப்பிடுகின்றான்.

    நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் போதனைகளைக் கேட்டு அதைப் பலரும் நிராகரிக்கலானார்கள். இந்த நிராகரிப்பு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்குக் கவலையை ஏற்படுத்தியது. மிகப் பெரிய அளவில் கவலைப்பட்டு தம்மையே அழித்துக் கொள்வார்களோ என்று கருதும் அளவுக்குக் கவலைப்பட்டார்கள். இதைத் தான் மேற்கண்ட வசனத்தில் அல்லாஹ் சுட்டிக்காட்டுகிறான்.

    இப்படியெல்லாம் கவலைப்படக் கூடாது என்று இங்கே கூறுகிறானா? மனித குலத்தின் மீது நபிகள் நாயகத்துக்கு இருந்த அக்கறையைச் சுட்டிக்காட்டி பாராட்டுகிறானா?

    இவ்வசனத்தின் வாசக அமைப்பை பார்க்கும் போது இரண்டு விதமாகவும் இதைப் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் தான் அமைந்துள்ளது.

   குடும்பத்திற்காக ஓடாய்த் தேய்கிறாயே என்று ஒருவரிடம் நாம் கூறும் போது இப்படியெல்லாம் தேய வேண்டியதில்லை என்றும் எடுத்துக் கொள்ளலாம் அல்லது குடும்பத்தின் மீது தான் இவனுக்கு எவ்வளவு அக்கறை என்பதை மறைமுகமாகப் பாராட்டுவதாகவும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

    அது போன்ற நிலையில் தான் இவ்வாசக அமைப்பும் உள்ளது.

    எனவே இவ்வசனத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டால் எப்படி வேண்டுமானாலும் புரிந்து கொள்ளலாம் என்றாலும் வேறு இடங்களில் இது பற்றி ஏதும் கூறப்பட்டுள்ளதா? என்பதை ஆய்வு செய்த பின்னர் தான் இந்த இடத்தில் எவ்வாறு பொருள் கொள்வது என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியும். அவ்வாறு ஆய்வு செய்யும் போது இது குறித்து தெளிவான கருத்தைக் கூறுகின்ற வசனத்தைக் காண முடிகின்றது.

    ‘நிச்சயமாக அல்லாஹ் தான் நாடியவரை வழி கேட்டில் விட்டுவிடுகிறான். நாடியவரை நேர்வழியில் செலுத்துகிறான். எனவே உம்முடைய உயிரைப் போக்கிக் கொள்ளும் அளவுக்கு கவலைப்பட வேண்டாம். நிச்சயமாக அவர்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கறிந்தவன்’. (அல்குர்ஆன் 35:08)

    அவர்கள் நேர்வழிக்கு வரவில்லை என்பதற்காக உம்மையே அழித்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு கவலைப்படக் கூடாது என்று 35:8 வசனத்தில் தெளிவாகக் கூறுவதால் கஹ்பு அத்தியாயத்தின் மேற்கண்ட வசனத்தையும் இந்தக் கருத்திலேயே புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

    நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தம்மையே மாய்த்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு சமுதாயம் குறித்து கவலைப்படுவது வரவேற்கத் தக்கப் பண்பாடு தானே என்று சிலருக்குத் தோன்றலாம். இந்தப் பண்பாடு இருப்பதால் நபிகள் நாயகத்துக்கு பெருமை தானே சேரும். இதை ஏன் இறைவன் கடிந்து கொள்ள வேண்டும்? என்ற சந்தேகம் எழலாம்.

    மக்களுக்காகக் கவலைப்படுவது மனிதனின் உயர்ந்த பண்பு தான். இறைவன் ஏன் இதை தடுக்க வேண்டும்?

    இக்கேள்விக்கான விடை இவ்வசனத்தில் கூறப்படாவிட்டாலும் நாம் எடுத்துக் காட்டிய 35:08 வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

    ஒருவர் நேர்வழி பெறுவதும் பெறாமல் போவதும் இறைவனின் அதிகாரத்தின் பாற்பட்டதாகும். எவரையும் நேர்வழியில் சேர்க்கும் அதிகாரம் எந்த மனிதருக்கும் கிடையாது. சிலர் நேர்வழி பெற மறுக்கிறார்கள் என்பதற்காக கவலைப்பட்டு தம்மையே அழித்துக் கொள்வது அல்லாஹ்வின் அதிகாரத்தில் தலையிடுவதாக அமையும். இறைவனின் முடிவைக் குறை கூறுவதாக அமையும். அல்லாஹ்வுடைய முடிவில் அதிருப்தி கொள்வதாகவும் இது அமைந்து விடும். இந்தக் காரணத்திற்காகத் தான் கவலைப்பட்டு தம்மைத் தாமே அழித்துக் கொள்ளக் கூடாது என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

    இவ்வாறு நாம் சுயகற்பனையை கூறவில்லை. 35:08 வசனத்தில் இந்தக் கருத்து அடங்கியுள்ளதைப் பார்க்கலாம். ‘அவன் நாடியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான். நாடியவர்களை வழி கேட்டில் விட்டு விடுகிறான்’ எனக் கூறிவிட்டுத் தான் ‘கவலைப்பட்டு உம்மையே மாய்த்துக் கொள்ள வேண்டாம்’ எனக் கூறுகிறான்.

    உமக்குச் சம்பந்தமில்லாத ஒன்றுக்காக நீர் ஏன் வீணாகக் கவலைப்பட்டு அழிய வேண்டும் என்ற தோரணையில் தான் இந்த அறிவுரை கூறப்படுகிறது.

    நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் பெரிய தந்தை அபூதாலிப் மரண வேளையை அடைந்த போது அவருக்கு இஸ்லாத்தின் பால் அழைப்பு கொடுத்தார்கள். அவர் ஏற்க மறுத்து காபிராகவே மரணித்தார். இதற்காக கவலைப்பட்ட போது, ‘நீர் விரும்பியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்ட முடியாது. எனினும் அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான்’. (அல்குர்ஆன் 28:56) என்ற வசனத்தை அல்லாஹ் அருளினான்.

    இது புஹாரி, முஸ்லிம் உட்பட பல நூல்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.

    ஒருவர் நேர்வழி பெறவில்லை என்பதற்காக கவலைப்படுவதை அல்லாஹ்வின் அதிகாரத்தில் தலையிடுவதாக அல்லாஹ் எடுத்துக் கொள்கிறான் என்பதை இதிலிருந்து அறிந்து கொள்ளலாம்.

    ‘அவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவது உமது பொறுப்பல்ல. எனினும் அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான்’. (அல்குர்ஆன் 2:272) என்ற வசனமும் ‘நீர் எவ்வளவு தான் ஆசைப்பட்டாலும் பெரும்பாலான மக்கள் நம்பிக்கை கொள்ளக் கூடியவர்களாக இல்லை’ (அல்குர்ஆன் 12:103) என்ற வசனமும் ஏன் கவலைப்படக் கூடாது என்பதை விளக்குகின்றன.

    நபிகள் நாயகத்துக்கே இந்த அதிகாரம் இல்லை என்றால் நம்மவர்களின் நிலை என்ன என்பதை நாம் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

    இத்தனை வருடமாக நான் சொல்லியும் கேட்க மறுக்கிறார்களே! என் தந்தையை என்னால் திருத்த முடியவில்லையே என்றெல்லாம் மாய்ந்து போகும் உரிமை நமக்கு இல்லை. எடுத்துச் சொல்லும் கடமை தவிர வேறு கடமை நமக்கில்லை என்பதை இவ்வசனத்திலிருந்து நாம் அறிந்து கொள்ளலாம்.

    இந்த இடத்தில் மற்றொரு விஷயத்தை நாம் சுட்டிக் காட்ட வேண்டியுள்ளது.

    கவலைப்படும் படியான நிகழ்வுகள் ஏற்படும் போது நம்மையுமறியாமல் கவலை ஏற்படுவது இயல்பான ஒன்று தான். அது நமது அதிகாரத்தின் பாற்பட்டது அல்ல. இத்தகைய கவலை இங்கே தடை செய்யப்படவில்லை. 35:08 வசனத்திலும் இந்த அத்தியாயத்திலும் கவலைப்பட்டு கவலைப்பட்டு உயிரையே மாய்த்துக் கொள்ளும் படியான கவலைக்குத் தான் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. வாசக அமைப்பிலிருந்தே அதை அறிந்து கொள்ளலாம்.

    உயிரைப் போக்கிக் கொள்ளும் அளவுக்குக் கவலைப்பட வேண்டாம் எனக் கூறுவதிலிருந்தே சாதாரணமாக ஏற்படும் கவலைக்கு அனுமதி உள்ளது என்பதை விளங்கலாம்.

    நாம் வேண்டிய உறவினரை இழந்து விடும் போது அழுவது அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பை மறுப்பதாக ஆகாது. அதே நேரத்தில் காலமெல்லாம் அதையே நினைத்து பிரலாபித்துக் கொண்டிருப்பது அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பை எதிர்ப்பதாக ஆகும். இது போலத் தான் இந்தக் கவலையையும் நாம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

    பொதுவாக கவலைப்பட வேண்டாம் என்ற கருத்திலும் சில வசனங்கள் உள்ளன. அவ்வசனங்களை ஆதாரமாகக் காட்டி சிறிய அளவில் கூட இதற்காகக் கவலைப்படக் கூடாது என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். அந்த வசனங்கள் இவைதாம்.

    ‘(இறை) மறுப்புக் கொள்கையில் அவர்கள் விரைவாகச் சென்று கொண்டிருப்பது உம்மைக் கவலை கொள்ளச் செய்ய வேண்டாம். நிச்சயமாக அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கு ஒரு சிறு தீங்கும் செய்து விட முடியாது. மறுமையில் அவர்களுக்கு எந்த பாக்கியமும் இருக்கக் கூடாது என்று அல்லாஹ் விரும்புகிறான். அவர்களுக்குக் கடுமையான வேதனையும் உண்டு’. (அல்குர்ஆன் 3:176)

    ‘தூதரே! உள்ளத்தால் நம்பிக்கை கொள்ளாமல் நம்பிக்கை கொண்டோம் என்று தம் வாய்களால் கூறுகிறார்களே அவர்களிலும் யூதர்களிலும் நிராகரிப்பின் பால் விரைந்து செல்பவர்களைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம்’. (அல்குர்ஆன் 5:4)

    ‘எவர் நிராகரிக்கின்றாரோ அவருடைய நிராகரிப்பு உம்மைக் கவலையில் ஆழ்த்த வேண்டாம்’. (அல்குர்ஆன் 31:23)

    இந்த வசனங்கள் யாவும் காபிர்களுக்காக அறவே கவலைப்படக் கூடாது என்று தானே கூறுகின்றன. உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும் அளவுக்குக் கவலைப்பட வேண்டாம் எனக் கூறவில்லையே என்பது இவர்களின் வாதம்.

    கவலைப்படுதல் என்பது இரண்டு வகைகளில் ஏற்படும்.

    நரகத்தில் கிடந்து வேதனைப்படப் போகிறார்களே என்று கழிவிரக்கம் கொண்டு மற்றவர்களுக்காக படுகின்ற கவலை ஒரு வகை.

    நமக்கெதிராக திரண்டு விட்டார்களே இவர்களால் நமக்கோ நம்மைச் சேர்ந்தவர்களுக்கோ ஏதும் தீங்கு நேருமோ என்று தமக்காகப் படும் கவலை மற்றொரு வகை.

    ஒன்று பரிதாபத்தால் ஏற்படுவது. மற்றொன்று பயத்தால் ஏற்படுவது. ஒன்று மற்றவருக்காக கவலைப்படுவது. மற்றொன்று தமக்காகக் கவலைப்படுவது.

    இவர்கள் எடுத்துக் காட்டும் வசனங்கள் யாவும் இரண்டாவது வகையான கவலையைக் குறிக்கின்றன.

    அவர்கள் இறை நிராகரிப்பின் பால் விரைந்து செல்வது பற்றிக் கவலைப்படாதே எனக் கூறிவிட்டு அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது மார்க்கத்துக்கும் எந்தத் தீங்கும் செய்ய முடியாது என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். அவர்களால் ஏதும் தீங்கு நேருமோ என்று பயந்து கவலைப்படாதீர் என்ற கருத்திலேயே இவ்வசனங்கள் அமைந்துள்ளன. கழிவிரக்கம் கொண்டு மற்றவர்களுக்காகக் கவலைப்படுவதை கூறவில்லை.

    சங்பரிவாரக் கும்பலைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே என்பதும், மனைவி இறந்ததற்காகக் கவலைப்படாதே என்பதும் ஒரே வகையானது அல்ல. இதைப் புரிந்து கொண்டால் ஒருவர் இஸ்லாத்தை ஏற்கவில்லை என்பதற்காக நம்மையே மாய்த்துக் கொள்ளும் அளவுக்குக் கவலைப்படக் கூடாது. அதே சமயம் அக்கறையின் காரணமாக சாதாரணமாகக் கவலை கொள்ள எந்தத் தடையும் இல்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.